بحران سیاسی در نپال
مترجم: سید عبدالله بهزاد
در میان بحران جاری بیماری کوید – 19 ، نپال با آشفتگی سیاسی بزرگی روبرو است زیرا برخی از رهبران ارشد حزب حاکم کمونیست نپال (NCP) خواستار استعفای نخست وزیر " کی پی شرما" هستند. علاوه بر این، این اولین باری است که 31 نفر از 44 عضو کمیته دائمی (SC) به شدت مخالف آقای " اولی" هستند. جلسه کمیته دائمی در تاریخ 24 ماه می با سه نکته در زمینه های ارزیابی سیاست های دولت و عملکرد نپال، از جمله رسیدگی به وضعیت بیماری کوید – 19 آغاز شد. مسئله مرزی هند و نپال؛ و موضوع تصویب پارلمان، همکاری های چالش "هزاره سازمان ملل متحد" که با مقاومت شدید بسیاری از گروه ها از جمله اعضای برجسته حزب حاکم NCP روبرو شده است نیز مورد بحث قرار گرفت.
در ابتدا، طی جلسه کمیته دائمی، رهبران فقط نخست وزیر" اولی" را به دلیل عدم موفقیت وی در اجرای حکمرانی خوب، فساد رو به رشد و عدم موفقیت دولت در کنترل بیماری کوید – 19، انتقاد کردند. با این حال، تنش در این نشست هنگامی شدت یافت که " پوشپا کمال داهال" حامی جناح " پراچندا" و رهبران ارشد از جمله "ماداوه کمار نپال"، "جاله نات خانل" و "بامدو گاتهام" خواستار آن شدند که آقای "اولی" هم از رهبری و ریاست حزب و هم مقام نخست وزیر بخاطر عدم موفقیت وی در اجرای مؤثر دولت و حزب، استعفا دهد. چرا که وی طی سخنانی، هند و برخی از رهبران در نپال را به دلیل اقدام به توطئه برای براندازی وی متهم کرده بود. این رهبران ادعا كرده اند كه آقای "اولی" پس از آن بیانیه، زمینه اخلاقی رهبری دولت و حزب را از دست داده است.
نخست وزیر نپال تذکر داده بود که نیروهای درون حزبی نپال و هند در تلاش بودند تا دولت او را در تلاش برای انتقام از اقدام قاطع وی برای تأیید نقشه سیاسی جدید که شامل اراضی " کناپانی"، " لیپولخ" و " لیمپـیادورا" بوده و هند هم حاکمیت این اراضی را ازآن خود میداند، توطئه کرده و براندازند.
در اوایل سال جاری نیز، جناح " پراچندا" خواستار استعفای آقای "اولی" شد. در آن زمان نخست وزیر "اولی" ابتدا با جلب توجه مردم به نقشه، پس از افتتاح جاده لیپولخ – منساروار توسط هند در تاریخ 8 می ، خود را نجات داد. متعاقباً، دولت "اولی" نقشه جدیدی از نپال را به تصویر می کشد که لیپولخ را به همراه کلپانی و لیمپیادورا به عنوان بخش هایی از قلمرو نپال قلمداد میکند. وی همچنین از کمک چین برای فشار آوردن به رهبران ارشد حزب خود برای حفظ وحدت و اطمینان از تداوم دولت خود استفاده کرد.
حزب حاکم کمونیست (NCP) در 21 فبروری 2018 پس از ادغام CPN-UML به سرپرستی " کی پی شرما اولی" و مرکز حزب مائوئیست کمونیست به رهبری " پرچندا" با امضای توافق نامه هفت گزینه ای برای گنجاندن ایدئولوژی مارکسیستی-لنینیستی تشکیل شد. هدف اصلی اتحاد کشور به سمت و سوی سوسیالیسم و رونق اقتصادی با عدالت اجتماعی بود. پیش از ادغام، هر دو حزب اتحاد نظرسنجی ابتدایی برای شرکت در انتخابات پارلمانی سال 2017 را جعل کرده بودند. این متحدان اکثریت را حتی در پارلمان و در شش مجلس از هفت مجلس استان تأمین کرده بود.
ناکامی کامل دولت "اولی" با اعتراضات خیابانی در کاتماندو و سایر شهرهای نپال منعکس شد که در آن هزاران جوان از تاریخ 9 ماه جون با شعار "دیگر بس است" علیه دولت اعتراض کرده اند. آنها خواستار پاسخگویی بهتر دولت در برخورد با بحران بیماری کوید - 19 هستند. تاکنون بیش از 14 هزار نفر در نپال به وایروس کرونا آلوده شده اند که از این میان 24 نفر نیز جانهایشان را از دست داده اند.
در همین حال ، تعداد زیادی از اقوام و اقلیت ها از 23 ماه جون به دلیل وضع یک لایحه تابعیت جدید، علیه دولت اعتراض کرده اند، که طبق آن زنان خارجی را که با شهروندان نپالی به مدت بیش از هفت سال ازدواج کرده اند را برای اخذ تابعیت طبیعی نپال تحمیل می کند. این اعتراضات بطور منظم در شهرهای مستقر در منطقه "ترای" و همچنین "کاتماندو" ادامه دارد.
نپال و هند همواره براساس ارتباط دیرینه جغرافیایی، تاریخ و فرهنگ از روابط دو جانبه عالی برخوردار بوده اند. این روابط نزدیک، جامع و چند بعدی است. دو کشور در 17 جون سال 1947 روابط دیپلماتیک برقرار كردند. پیمان صلح مرزی و دوستی در سال 1950 یك ویژگی منحصر به فرد این روابط است. هند متعهد به اصول همزیستی مسالمت آمیز، برابری حاکمیت، و درک آرزوها و حساسیت های نپال است و به عنوان شرکای توسعه مساوی با یکدیگر رو به رشد است. کاتماندو نیز باید از این احساسات قدردانی کند.
در میان بحران جاری بیماری کوید – 19 ، نپال با آشفتگی سیاسی بزرگی روبرو است زیرا برخی از رهبران ارشد حزب حاکم کمونیست نپال (NCP) خواستار استعفای نخست وزیر " کی پی شرما" هستند. علاوه بر این، این اولین باری است که 31 نفر از 44 عضو کمیته دائمی (SC) به شدت مخالف آقای " اولی" هستند. جلسه کمیته دائمی در تاریخ 24 ماه می با سه نکته در زمینه های ارزیابی سیاست های دولت و عملکرد نپال، از جمله رسیدگی به وضعیت بیماری کوید – 19 آغاز شد. مسئله مرزی هند و نپال؛ و موضوع تصویب پارلمان، همکاری های چالش "هزاره سازمان ملل متحد" که با مقاومت شدید بسیاری از گروه ها از جمله اعضای برجسته حزب حاکم NCP روبرو شده است نیز مورد بحث قرار گرفت.
در ابتدا، طی جلسه کمیته دائمی، رهبران فقط نخست وزیر" اولی" را به دلیل عدم موفقیت وی در اجرای حکمرانی خوب، فساد رو به رشد و عدم موفقیت دولت در کنترل بیماری کوید – 19، انتقاد کردند. با این حال، تنش در این نشست هنگامی شدت یافت که " پوشپا کمال داهال" حامی جناح " پراچندا" و رهبران ارشد از جمله "ماداوه کمار نپال"، "جاله نات خانل" و "بامدو گاتهام" خواستار آن شدند که آقای "اولی" هم از رهبری و ریاست حزب و هم مقام نخست وزیر بخاطر عدم موفقیت وی در اجرای مؤثر دولت و حزب، استعفا دهد. چرا که وی طی سخنانی، هند و برخی از رهبران در نپال را به دلیل اقدام به توطئه برای براندازی وی متهم کرده بود. این رهبران ادعا كرده اند كه آقای "اولی" پس از آن بیانیه، زمینه اخلاقی رهبری دولت و حزب را از دست داده است.
نخست وزیر نپال تذکر داده بود که نیروهای درون حزبی نپال و هند در تلاش بودند تا دولت او را در تلاش برای انتقام از اقدام قاطع وی برای تأیید نقشه سیاسی جدید که شامل اراضی " کناپانی"، " لیپولخ" و " لیمپـیادورا" بوده و هند هم حاکمیت این اراضی را ازآن خود میداند، توطئه کرده و براندازند.
در اوایل سال جاری نیز، جناح " پراچندا" خواستار استعفای آقای "اولی" شد. در آن زمان نخست وزیر "اولی" ابتدا با جلب توجه مردم به نقشه، پس از افتتاح جاده لیپولخ – منساروار توسط هند در تاریخ 8 می ، خود را نجات داد. متعاقباً، دولت "اولی" نقشه جدیدی از نپال را به تصویر می کشد که لیپولخ را به همراه کلپانی و لیمپیادورا به عنوان بخش هایی از قلمرو نپال قلمداد میکند. وی همچنین از کمک چین برای فشار آوردن به رهبران ارشد حزب خود برای حفظ وحدت و اطمینان از تداوم دولت خود استفاده کرد.
حزب حاکم کمونیست (NCP) در 21 فبروری 2018 پس از ادغام CPN-UML به سرپرستی " کی پی شرما اولی" و مرکز حزب مائوئیست کمونیست به رهبری " پرچندا" با امضای توافق نامه هفت گزینه ای برای گنجاندن ایدئولوژی مارکسیستی-لنینیستی تشکیل شد. هدف اصلی اتحاد کشور به سمت و سوی سوسیالیسم و رونق اقتصادی با عدالت اجتماعی بود. پیش از ادغام، هر دو حزب اتحاد نظرسنجی ابتدایی برای شرکت در انتخابات پارلمانی سال 2017 را جعل کرده بودند. این متحدان اکثریت را حتی در پارلمان و در شش مجلس از هفت مجلس استان تأمین کرده بود.
ناکامی کامل دولت "اولی" با اعتراضات خیابانی در کاتماندو و سایر شهرهای نپال منعکس شد که در آن هزاران جوان از تاریخ 9 ماه جون با شعار "دیگر بس است" علیه دولت اعتراض کرده اند. آنها خواستار پاسخگویی بهتر دولت در برخورد با بحران بیماری کوید - 19 هستند. تاکنون بیش از 14 هزار نفر در نپال به وایروس کرونا آلوده شده اند که از این میان 24 نفر نیز جانهایشان را از دست داده اند.
در همین حال ، تعداد زیادی از اقوام و اقلیت ها از 23 ماه جون به دلیل وضع یک لایحه تابعیت جدید، علیه دولت اعتراض کرده اند، که طبق آن زنان خارجی را که با شهروندان نپالی به مدت بیش از هفت سال ازدواج کرده اند را برای اخذ تابعیت طبیعی نپال تحمیل می کند. این اعتراضات بطور منظم در شهرهای مستقر در منطقه "ترای" و همچنین "کاتماندو" ادامه دارد.
نپال و هند همواره براساس ارتباط دیرینه جغرافیایی، تاریخ و فرهنگ از روابط دو جانبه عالی برخوردار بوده اند. این روابط نزدیک، جامع و چند بعدی است. دو کشور در 17 جون سال 1947 روابط دیپلماتیک برقرار كردند. پیمان صلح مرزی و دوستی در سال 1950 یك ویژگی منحصر به فرد این روابط است. هند متعهد به اصول همزیستی مسالمت آمیز، برابری حاکمیت، و درک آرزوها و حساسیت های نپال است و به عنوان شرکای توسعه مساوی با یکدیگر رو به رشد است. کاتماندو نیز باید از این احساسات قدردانی کند.
Comments
Post a Comment