سی پی ای سی : بار قرض برای پاکستان

نویسنده: اِم کِ تیکو 

مترجم: هما ددوال

شکی وجود ندارد که وقتیکه بتکمیل برسد راه روی اقتصادی چین پاکستان (سی پی ای سی ) برای بیجنگ یک قرارداد پیروزی کامل خواهد بود. مهم ترین از همه پروژه مبلغ ۶۲ بلیون دالری به چین دسترس آسان به خلیج و اقیانوس هندی فراهم خواهد نمود طوریکه آن ولایت غربی سین کیانگ محصور به خشکی چین را با بندر گوادر در بلوچستان متصل می سازد.

ولی آن برای پاکستان چه بدست می دهد؟ این سوالی است که چندین تجزیه کنندگان بشمول چندین ناقد داخلی پروژه مذکور در پاکستان از کمی وقت پرسان می کرده اند. آن نافقط این است که سی پی ای سی و سلسله پروژه های دیگر مربوط آن مواجه بحران افزایش قیمت بوده اند. بلکه نیز چندین از آنها از جدول شان عقب می ماند. اینها شامل پروژه نیروی برق آبی بزرگ و پروژه خط راه آهن متصل کننده پیشاور با کراچی می باشند. خط راه آهن مذکور قبلاً قیمت ۸.۲ بلیون دالر را نشان داد و بعداً آن به ۶.۲ بلیون دالر کاهش داده شد. آن به کمی تجلیل راجع به حفظ نمودن تقریباً ۲ بلیون دالر در قیمت پروژه منتج گردید. اکنون گزارشات اشاره می کنند که قمیت واقعی آن به ۹ بلیون دالر رفته می تواند.

سی پی ای سی وقتی به تکمیل برسد، آن قرار است قسمت اقدام بزرگ بیجنگ بعنوان اقدام نوار و سرک را تشکیل دهد که بقرار اندازه نزدیک به یک ترلیون دالر باشد. بی آر آی برای نگهداری مفاد آینده چین و خواهشات اش دیزائن شده است. ولی آن لازم نیست برای شرکای دیگر آن ثمر بخش باشد. طوریکه مرکز اساس واشنگتن برای انکشاف جهانی اشاره نمود : ۸ کشور بشمول پاکستان که قسمت بی آر آی هستند خطر عالی فشار قرض دارند.

علل برای این منظره افسرده آشکار اند. در قضیه سری لنکا و مالدیو قبلاً، دو همسایه آسیای جنوبی نزیک به افتادن در دام قرض چین آمده بودند. چنین تجربه تنها به آسیا جنوبی محدود نیست. در مورد چندین کشور افریقا هم پروژه های چینی عده های کشور ها را در قروض سنگین گذاشته بودند. علل این فلسفه انکشاف ماورای بحار چین می باشند. چین در اعطای اعیانه ها و وام های امتیازاتی عقیده ندارد. آن قروض را بر شرایط تجارتی برای پروژه ها تقدیم می کند. این یک مسئله دیگری است معهذا که این همیشه حس تجارتی یا بازرگانی داشته نمی تواند. مثال آن میدان هوایی بین المللی متالا در سری لنکا است که با هزینه چین تعمیر شده بود. میدان هوایی مذکور مدرن ترین می باشد ولی هیچ مسافر از آن استفاده نمی برد.

بعلاوه پروسه های نیلامی چین هم شفاف نیستند و نا از قوانین بین المللی پیروی می کنند. نتیجه خالص این است که شرکت های چین بهره مندانه بنیادی می شوند. سی پی ای سی هم از آن مستثنی نیست. بعلاوه دارا بودن توازن مخالف تجارتی با چین، پاکستان برای اداره کتاب های حساب اش برای کمک نقد به جاهای دیگر رخ کرده بود. پاکستان گیر بحران نقد اکثراً و مکرراً برای حاصل نمودن قروض برای پرداخت آن به قرض دهند گان بسوی آی اِم اِف رخ می کند.

از هر لحاظ سی پی ای سی فقط به بار وام اسلام آباد به حد زیاد خواهد افزود. پس ادایگی قرض سی پی ای سی خودش توقع می رود برای چهار و نیم دهه آینده ادامه یابد. اگر اسلام آباد ادراک آن نمی کند، آن شاید از این سبب است که پاکستان این را منحیث قیمت خورد برای خریدن حمایت که آن از دوست همه فصلی اش در فورم های بین المللی می بیند.

از نقطه نظر هند حضور روز افزون چین در گوادر نباید خالصاًَ در مورد اقتصادی دیده شود. ونا آن باید جدا از مساعی بیجنگ برای افزایش نقش های پایش در جاهای دیگر در ناحیه اقیانوس هندی دیده شود. مثل در مالدیو، سری لنکا و بنگلادیش . این ها اکثراً منحیث قسمت استراتیژی حلقه مروارید دیده می شود. آن بسوی مساعی بیجنگ برای افزایش حضور اش در اقیانوس هند در سعی بازداشتن تاثر هند در ناحیه آسیای جنوبی اشاره می کند.