مسائل غیر ضروری پاکستان را مصروف نگه دارد
نویسنده: دکتر اشوک بهوریا
مترجم: محمد انظر نجمی
پاکستان از ماه گذشته تحولاتی را مشاهده نموده که سیاسیات را در کشوری دارای مسائل گوناگون خیلی دلچسپ می سازد.
چالگاه سیاسی در پاکستان در سرتا سر یک ماه گردا گرد "مارچ آزادی" مولانا فضل الرحمان و روی این مطلب که آیا صدراعظم اسبق بیمار گزارده شود تا برای معالجه به خارج برود، گردش کرد. برنامه های عمده بر چینل های تلویژیون پاکستان و نیز صفحات مقدم رسانه مطبوعاتی آنکشور بجای توجه مبذول کردن بر مسائل حایز علاقه آتیه پاکستان، جای بی تناسب به این مسائل فراهم نمود.
مارچ فضل الرحمان که بتاریخ ۲۷ اکتوبر از سکّر شروع شد و چند روز بعد به اسلام آباد رسید، توجه رسانه را به نحو بزرگی بخود جلب نمود. هدف عمده این مارچ، به گفته مولانا بر طرفی حکومت عمران، بود، او اعلام کرده بود که " بدون این قدم مردمانش اسلام آباد را ترک نخواهند گفت". بسیاری از تجزیه نگاران نظر به ویدیوهای کارکنان حزب اش عصاها در دست های شان پیشگویی یک نتیجه تشدد آمیز کرده بودند که حکومت را تکان داده می تواند. روز ها بعد، وقتیکه حکومت یک طرف سختی و بطرف دیگر نارامی خود را نشان داد، مذاکرات ابتدایی با مولانا فضل الرحمان و چند رهبر دیگر اپوزیسیون که از مارچ مذکور حمایت کرده بودند، داشت. در نتیجه، مولانا از حامیانش برای ترک گفتن اسلام آباد و تحت پلان "ب" تشکیل دادن اجتماعات در سر تا سر کشور برای حساس کردن مردم درباره ناکامی های حکومت عمران خان تقاضا کرد. مشاهدین در پاکستان می گویند که حرف های بکار بری تیوری های دسیسه کاری نیز گردش می کند که به عقب مارچ مذکور و نیز برای متقاعد کردن مولانا که زود پس از رسیدن به اسلام آباد عقب کشی کند، دست نامرئی ارتش کار فرما بود.
میان آشوب و اضطراب ناشی از مارچ مولانا، معامله اجازه به نواز شریف برای مسافرت به خارج بخاطر معالجه، گویا برای انحراف توجه از مارچ مذکور، هم اکنون در رسانه حکم فرما بود. نواز شریف محبوس برای هفت سال در یکی از قضیه های فساد که بعداً بوسیله بیوروی احتساب ملی ( اِن اِی بی) برای بازپرسی در قضیه دیگری به محافظت گرفته شده بود، گرفتار بیماری شدید قلبی گردید. شمارش پلاکتهای خونی اش بشدت پایین آمد که متقاضی توجه فوری طبی شد و محکمه عالی لاهور با ذکر علل صحی به او ضمانت داد. هر چند، دولت حزب پی تی آی برای خارج کردن نام وی از لیست کنترل خروج ( ای سی اِل) تردد داشت و برای خروج یک مرتبه ای چهار هفته طولانی مشروط به رهن کردن یک تعهد نامه هفت بلیون روپیه ای اجازه داد. بر حسب توقع، حزب پاکستان مسلم لیگ گروه نواز ( پی اِم اِل اِن ) این پیشکش را رد کرد. سپس محکمه عالی لاهور مداخلت کرد و باز به دولت دستور داد تا به نواز شریف برای مسافرت به خارج اجازه بدهد. سپس دولت اجازه نامه ضروری را صادر کرد. عاقبت، بتاریخ بیستم نوامبر نواز شریف بوسیله یک آمبولانس هوایی قطری برا معالجه عازم لندن شد.
باز، گمان می رود که ارتش عمران خان را برای ول کردن موقف سختگیرانه اش که نخواهد گذارد فاسد و مقصر از کشور فرار کند، متقاعد کرد. عمران خان بطور غیر ضروری خود را با این مسئله پیوست و یک موقف اخلاقی را اتخاذ نمود که به نواز شریف کدام امتیاز بعلت سابقه پرنفوذ سیاسی اش نخواهد داد و اینکه در "نیا پاکستان" یا پاکستان نوین اش هیچ جا برای اصول مختلف بخاطر طبقه های مختلف وجود ندارد.
این داستان همینجا به پیان نرسید. عمران خان مواجه با انتقاد برای تغییر نمودن موقف روی قضیه نواز شریف، محکمه قضا را برای وادار کردن او که موضعیت اش را تجدید نظر نماید، مسئول قرار داد. قاضی القضات پاکستان بلا فاصله گفت که نباید برای تصمیم حکومت محکمه قضا متهم ساخته شود. این امر ممکن است دور دیگری انتقاد از پالیسی های عمران خان را براه اندازد.
در وقتی که تورم پول روبه بالا دارد و قیم اقلام ضروری چون پیاز و گوجه فرهنگی به ارتفاع آسمان می رسد، این چنین نا آرامی سیاسی برای عمران خان و نیز برای دموکراسی در پاکستان یک فال نیک نیست.
مترجم: محمد انظر نجمی
پاکستان از ماه گذشته تحولاتی را مشاهده نموده که سیاسیات را در کشوری دارای مسائل گوناگون خیلی دلچسپ می سازد.
چالگاه سیاسی در پاکستان در سرتا سر یک ماه گردا گرد "مارچ آزادی" مولانا فضل الرحمان و روی این مطلب که آیا صدراعظم اسبق بیمار گزارده شود تا برای معالجه به خارج برود، گردش کرد. برنامه های عمده بر چینل های تلویژیون پاکستان و نیز صفحات مقدم رسانه مطبوعاتی آنکشور بجای توجه مبذول کردن بر مسائل حایز علاقه آتیه پاکستان، جای بی تناسب به این مسائل فراهم نمود.
مارچ فضل الرحمان که بتاریخ ۲۷ اکتوبر از سکّر شروع شد و چند روز بعد به اسلام آباد رسید، توجه رسانه را به نحو بزرگی بخود جلب نمود. هدف عمده این مارچ، به گفته مولانا بر طرفی حکومت عمران، بود، او اعلام کرده بود که " بدون این قدم مردمانش اسلام آباد را ترک نخواهند گفت". بسیاری از تجزیه نگاران نظر به ویدیوهای کارکنان حزب اش عصاها در دست های شان پیشگویی یک نتیجه تشدد آمیز کرده بودند که حکومت را تکان داده می تواند. روز ها بعد، وقتیکه حکومت یک طرف سختی و بطرف دیگر نارامی خود را نشان داد، مذاکرات ابتدایی با مولانا فضل الرحمان و چند رهبر دیگر اپوزیسیون که از مارچ مذکور حمایت کرده بودند، داشت. در نتیجه، مولانا از حامیانش برای ترک گفتن اسلام آباد و تحت پلان "ب" تشکیل دادن اجتماعات در سر تا سر کشور برای حساس کردن مردم درباره ناکامی های حکومت عمران خان تقاضا کرد. مشاهدین در پاکستان می گویند که حرف های بکار بری تیوری های دسیسه کاری نیز گردش می کند که به عقب مارچ مذکور و نیز برای متقاعد کردن مولانا که زود پس از رسیدن به اسلام آباد عقب کشی کند، دست نامرئی ارتش کار فرما بود.
میان آشوب و اضطراب ناشی از مارچ مولانا، معامله اجازه به نواز شریف برای مسافرت به خارج بخاطر معالجه، گویا برای انحراف توجه از مارچ مذکور، هم اکنون در رسانه حکم فرما بود. نواز شریف محبوس برای هفت سال در یکی از قضیه های فساد که بعداً بوسیله بیوروی احتساب ملی ( اِن اِی بی) برای بازپرسی در قضیه دیگری به محافظت گرفته شده بود، گرفتار بیماری شدید قلبی گردید. شمارش پلاکتهای خونی اش بشدت پایین آمد که متقاضی توجه فوری طبی شد و محکمه عالی لاهور با ذکر علل صحی به او ضمانت داد. هر چند، دولت حزب پی تی آی برای خارج کردن نام وی از لیست کنترل خروج ( ای سی اِل) تردد داشت و برای خروج یک مرتبه ای چهار هفته طولانی مشروط به رهن کردن یک تعهد نامه هفت بلیون روپیه ای اجازه داد. بر حسب توقع، حزب پاکستان مسلم لیگ گروه نواز ( پی اِم اِل اِن ) این پیشکش را رد کرد. سپس محکمه عالی لاهور مداخلت کرد و باز به دولت دستور داد تا به نواز شریف برای مسافرت به خارج اجازه بدهد. سپس دولت اجازه نامه ضروری را صادر کرد. عاقبت، بتاریخ بیستم نوامبر نواز شریف بوسیله یک آمبولانس هوایی قطری برا معالجه عازم لندن شد.
باز، گمان می رود که ارتش عمران خان را برای ول کردن موقف سختگیرانه اش که نخواهد گذارد فاسد و مقصر از کشور فرار کند، متقاعد کرد. عمران خان بطور غیر ضروری خود را با این مسئله پیوست و یک موقف اخلاقی را اتخاذ نمود که به نواز شریف کدام امتیاز بعلت سابقه پرنفوذ سیاسی اش نخواهد داد و اینکه در "نیا پاکستان" یا پاکستان نوین اش هیچ جا برای اصول مختلف بخاطر طبقه های مختلف وجود ندارد.
این داستان همینجا به پیان نرسید. عمران خان مواجه با انتقاد برای تغییر نمودن موقف روی قضیه نواز شریف، محکمه قضا را برای وادار کردن او که موضعیت اش را تجدید نظر نماید، مسئول قرار داد. قاضی القضات پاکستان بلا فاصله گفت که نباید برای تصمیم حکومت محکمه قضا متهم ساخته شود. این امر ممکن است دور دیگری انتقاد از پالیسی های عمران خان را براه اندازد.
در وقتی که تورم پول روبه بالا دارد و قیم اقلام ضروری چون پیاز و گوجه فرهنگی به ارتفاع آسمان می رسد، این چنین نا آرامی سیاسی برای عمران خان و نیز برای دموکراسی در پاکستان یک فال نیک نیست.
Comments
Post a Comment