مذاکرات آمریکا- طالبان و گزینش هند
نویسنده: دکتر سمرتی پاتنایک
مترجم: دی دی سوامی
دوره هشتم مذاکرات ایالات متحده - طالبان با خبر خوش قرار داد نهایی صلح، به پایان رسید و با آن عساکر ایالات متحده خواهند توانست که طی چوکات معینه وقت، از افغانستان عقب نشینی نمایند. در عوض آن طالبان قول و قرار می گذارند که از گروه های ترورستی شبیه القاعده و داعش، در افغانستان میز بانی نمی کند. طالبان برای ایجاد فارمول تسهیم قدرت، با حکومت افغانستان نیز مذاکرات خواهد داشت و این امر سر انجام موجب ایجاد صلح و استواری در کشور آسیب دیده جنگ خواهد گردید.
دفتر طالبان در دوحه برای مذاکرات با ایالات متحده، در سال ۲۰۱۳باز کرده شده بود. چند دوره ابتدایی مذاکرات دائر گردید اما بدون نتیجه بپایان رسید، بدلیل اینکه هر دو طرف وضعیت بیشینه را اتخاذ داشتند. بعد از اینکه ایالات متحده و ناتو در سال ۲۰۱۴ماموریت نبرد خود را در افغانستان بپایان رساندند و مسؤلیت نبرد به ارتش نو بال افغانستان منتقل نمود، با در نظر داشت وضعیت زمینی، امکان مذاکرات بخود قوت گرفت. طالبان بیشتر از ۵۰فی صد قلمرو را تحت تصرف خود داشتند و افغانستان هیچ ایستادگی در مقابل طالبان نداشت. حس کردند که بدون مذاکرات با طالبان و بدون تسهیم قدرت با آنان، صلح و آرامش بوجود نخواهد آمد و قوای ایالات متحده بسته به جنگ پایان ناپذیر خواهد ماند. رئیس آمریکا دونالد ترمپ که قول عقب کشی عساکر آمریکایی از افغانستان داده بود، زلمی خالیلزاد را فرستاده خصوصی خود در افغانستان مامور کرد تا مذاکرات بین طالبان و حکومت افغانستان دائر گردد و خروج آمریکا از افغانستان سهل گردد.
تا های زیاد پروسه صلح هستند. علاوه بر مذاکرات مستقیم طالبان-آمریکا، کشور های متعدد منطقه که سهم حیاتی دارند، در تماس با طالبان هستند. حتی قبل از اینکه آمریکا مذاکرات مستقیم با طالبان شروع کرد، چین چند دوره مذاکرات با طالبان داشت که در آن پاکستان نیز شرکت نموده بود. یک میکانیزم مشاورتی نیز وجود دارد که معروف به طرح مسکو است، جائیکه نمایندگان طالبان دعوت شده بودند. علاوه بر این اقدام، میکانیزم مذاکرات سه جانبه بین پاکستان، افغانستان و ایالات متحده؛ چین- پاکستان-افغانستان؛ آمریکا- روسیه- چین که در آن پاکستان اولین بار در ماه جولائی دعوت شده بود، و مذاکرات سه جانبه روسیه، چین و هند نسبت به افغانستان نیز وجود دارد. علاوه بر میکانیزم دوحه، پروسه استانبول معروف به "قلب آسیا" نیز وجود دارد. همه این جلسات، این واقعیت را تصدیق می نماید که تعداد زیادی از کشور ها که سهیم در آتیه افغانستان هستند، نمی خواهند که در این پروسه سیاسی که سر انجام منجر به خروج عساکر خارجی و اسکان مجدد خواهد گردید، نادیده گرفته شوند.
چنانکه مذاکرات آمریکا و طالبان پیشرفت به موافقت ممکنه می نماید، نگرانی های زیاد نسبت به آتیه افغانستان و چگونگی رژیم که جانشین گردد، در میان می باشد. طالبان که در مذاکرات داخلی افغانستان که مشترکاً" از طرف آلمان و قطر در دوحه بین سیاستمداران افغانستان، اعضای جامعه مدنی، اعم از زنان که بطور فردی شرکت نموده بودند، ترتیب داده شده بود، تضمین نمودند که ایشان به رژیم باز گشتی دعوت نمی کنند؛ به جنگجویان پناه نمی دهند و تاکید بر تلفات صفر مدنی نمودند، اما شیر محمد عباس ستانیک زیی، مذاکره کننده عمده طالبان گفت که هر چه که باشد، جنگ ادامه پیدا می کند.
هند پنجمین بزرگترین اهدا کننده به افغانستان است و سه بلیون دالر آمریکائی در پروژه های توسعه وی آن کشور صرف کرده است. دهلی جدید تحولات را که برملا میگردد، دقتاً" می پاید. باوجود مذاکرات آمریکا با هند از طریق خالیلزاد، هند از بدتر شدن وضعیت امنیتی در افغانستان بیزار شده است و ممکن است که احیای جنگ نوع مدنی ۱۹۹۱را پس از عقب نشینی شوروی رخ داده بود، را مشاهده کند. از همان آغاز، هند پروسه صلح در خود افغنستان و در راس افغانستان را برای تعیین آینده سیاسی، مورد تاکید قرار داده است.
عقب نشینی مشروط عساکر، منجر به مرحله نازک دوم پروسه صلح خواهد گردید و مذاکرات درونی افغانستان بوجود می آورد. هر چند راه صلح در افغانستان، همراه با بیثباتی راجع به جهت مذاکرات طالبان با حکومت افغنستان، است. این خط سیاسی افغانستان و زمینه که به قوای خارجی برای بدست آوردن بر تری استراتژیک در ژیو-پولیتیکس منطقوی را، تعیین می کند.
مترجم: دی دی سوامی
دوره هشتم مذاکرات ایالات متحده - طالبان با خبر خوش قرار داد نهایی صلح، به پایان رسید و با آن عساکر ایالات متحده خواهند توانست که طی چوکات معینه وقت، از افغانستان عقب نشینی نمایند. در عوض آن طالبان قول و قرار می گذارند که از گروه های ترورستی شبیه القاعده و داعش، در افغانستان میز بانی نمی کند. طالبان برای ایجاد فارمول تسهیم قدرت، با حکومت افغانستان نیز مذاکرات خواهد داشت و این امر سر انجام موجب ایجاد صلح و استواری در کشور آسیب دیده جنگ خواهد گردید.
دفتر طالبان در دوحه برای مذاکرات با ایالات متحده، در سال ۲۰۱۳باز کرده شده بود. چند دوره ابتدایی مذاکرات دائر گردید اما بدون نتیجه بپایان رسید، بدلیل اینکه هر دو طرف وضعیت بیشینه را اتخاذ داشتند. بعد از اینکه ایالات متحده و ناتو در سال ۲۰۱۴ماموریت نبرد خود را در افغانستان بپایان رساندند و مسؤلیت نبرد به ارتش نو بال افغانستان منتقل نمود، با در نظر داشت وضعیت زمینی، امکان مذاکرات بخود قوت گرفت. طالبان بیشتر از ۵۰فی صد قلمرو را تحت تصرف خود داشتند و افغانستان هیچ ایستادگی در مقابل طالبان نداشت. حس کردند که بدون مذاکرات با طالبان و بدون تسهیم قدرت با آنان، صلح و آرامش بوجود نخواهد آمد و قوای ایالات متحده بسته به جنگ پایان ناپذیر خواهد ماند. رئیس آمریکا دونالد ترمپ که قول عقب کشی عساکر آمریکایی از افغانستان داده بود، زلمی خالیلزاد را فرستاده خصوصی خود در افغانستان مامور کرد تا مذاکرات بین طالبان و حکومت افغانستان دائر گردد و خروج آمریکا از افغانستان سهل گردد.
تا های زیاد پروسه صلح هستند. علاوه بر مذاکرات مستقیم طالبان-آمریکا، کشور های متعدد منطقه که سهم حیاتی دارند، در تماس با طالبان هستند. حتی قبل از اینکه آمریکا مذاکرات مستقیم با طالبان شروع کرد، چین چند دوره مذاکرات با طالبان داشت که در آن پاکستان نیز شرکت نموده بود. یک میکانیزم مشاورتی نیز وجود دارد که معروف به طرح مسکو است، جائیکه نمایندگان طالبان دعوت شده بودند. علاوه بر این اقدام، میکانیزم مذاکرات سه جانبه بین پاکستان، افغانستان و ایالات متحده؛ چین- پاکستان-افغانستان؛ آمریکا- روسیه- چین که در آن پاکستان اولین بار در ماه جولائی دعوت شده بود، و مذاکرات سه جانبه روسیه، چین و هند نسبت به افغانستان نیز وجود دارد. علاوه بر میکانیزم دوحه، پروسه استانبول معروف به "قلب آسیا" نیز وجود دارد. همه این جلسات، این واقعیت را تصدیق می نماید که تعداد زیادی از کشور ها که سهیم در آتیه افغانستان هستند، نمی خواهند که در این پروسه سیاسی که سر انجام منجر به خروج عساکر خارجی و اسکان مجدد خواهد گردید، نادیده گرفته شوند.
چنانکه مذاکرات آمریکا و طالبان پیشرفت به موافقت ممکنه می نماید، نگرانی های زیاد نسبت به آتیه افغانستان و چگونگی رژیم که جانشین گردد، در میان می باشد. طالبان که در مذاکرات داخلی افغانستان که مشترکاً" از طرف آلمان و قطر در دوحه بین سیاستمداران افغانستان، اعضای جامعه مدنی، اعم از زنان که بطور فردی شرکت نموده بودند، ترتیب داده شده بود، تضمین نمودند که ایشان به رژیم باز گشتی دعوت نمی کنند؛ به جنگجویان پناه نمی دهند و تاکید بر تلفات صفر مدنی نمودند، اما شیر محمد عباس ستانیک زیی، مذاکره کننده عمده طالبان گفت که هر چه که باشد، جنگ ادامه پیدا می کند.
هند پنجمین بزرگترین اهدا کننده به افغانستان است و سه بلیون دالر آمریکائی در پروژه های توسعه وی آن کشور صرف کرده است. دهلی جدید تحولات را که برملا میگردد، دقتاً" می پاید. باوجود مذاکرات آمریکا با هند از طریق خالیلزاد، هند از بدتر شدن وضعیت امنیتی در افغانستان بیزار شده است و ممکن است که احیای جنگ نوع مدنی ۱۹۹۱را پس از عقب نشینی شوروی رخ داده بود، را مشاهده کند. از همان آغاز، هند پروسه صلح در خود افغنستان و در راس افغانستان را برای تعیین آینده سیاسی، مورد تاکید قرار داده است.
عقب نشینی مشروط عساکر، منجر به مرحله نازک دوم پروسه صلح خواهد گردید و مذاکرات درونی افغانستان بوجود می آورد. هر چند راه صلح در افغانستان، همراه با بیثباتی راجع به جهت مذاکرات طالبان با حکومت افغنستان، است. این خط سیاسی افغانستان و زمینه که به قوای خارجی برای بدست آوردن بر تری استراتژیک در ژیو-پولیتیکس منطقوی را، تعیین می کند.
Comments
Post a Comment