تمدید زجر و آزار اقلیت ها در پاکستان

نویسنده: دکتر زینب اختر

مترجم: محمد انظر نجمی

در پاکستان، اقلیت ها روبروی غیظ و غضب پالیسی تبعیض آمیز آن کشور بوسیله دولت می باشند و همین طور دچار تعصب و زیان بدست مردم بویژه افراطیون چپ گرایان هستند. برای هندوها، مسیحی ها، و سیک ها که تعداد مجموعی شان در جمعیت آن کشور تقریباً سه ملیون نفر می باشد، رعایت کردن عقاید مرسومی شان گاهی بعنوان یک امر خطرناک به اثبات رسیده می تواند. یکی از وسائل تبعیض و فرق گذاری قانون بدنام توهین به مقدسات می باشد که تحت آن اقلیت ها برای بی حرمتی اصول و عقاید اسلام به محاکمه کشیده می شوند.

قضیه اخیر از یک دکتر می باشد که از یک جامعه اقلیتی ولایت سیند تعلق دارد. او روی اتهام بی حرمتی از یک صحیفه تحت قانون توهین به مقدسات توقیف شده است. چند هفته پیش، یک جفت از یک جامعه اقلیتی مذهبی در ولایت پنجاب برای به مردی فرستادن یک متن نا شایسته توقیف و تحت قانون مذکور ثبت نام شده بود. چیزی که ترس و خوف اقلیت ها در پاکستان را می افزاید رویداد دیگری آشفته کننده، انهدام یک زیارتگاه سیک ها موسوم به گرونانک پیلس واقع در نارووالین حومه لاهور می باشد.

اینها رویداد های منزوی نیستند بلکه حاکی از ادامه تخلف ورزی از حقوق اقلیت ها می باشند. تعداد بزرگی اقلیت ها تحت قانون توهین به مقدسات مذکور ثبت نام یا تعقیب می شوند. قضیه آسیا بی بی یکی از برجسته ترین آنهایست که مباحثه ای روی حقوق اقلیت ها در پاکستان راه دادند. حتی بعد از انتقاد شدید، پاکستان به ثبت نام کردن اقلیت ها تحت آن قانون زشت ادامه دارد.

دکتر مذکور بعد از شکایت ثبت شده توسط یک پیشوای مسجد محلی به اسارت گرفته شد. اتهامات بی حرمتی علیه وی ثبت شده که تحت قانون پاکستانی توهین به مقدسات سزاوار مجازات سرسخت می باشد. ضوابط غیر واضح این قانون در اذهان شهروندان پاکستانی جا گرفته اند؛ که انبوه مردم را تشکیل می دهند و گاهگاهی مبدل به یک ازدحام لینچ کننده می گردد. بعد از دستگیری آن دکتر، دوکان های سوزان مربوط به یک جامعه اقلیتی مخصوص در ولایت سیند نتیجه همین ذهنیت و طرز فکر بود. قوانین توهین به مقدسات پاکستانی غیر واضح، مبهم و اجباری می باشند. آنها بطور بی تناسب و ناشایسته اقلیت های مذهبی را هدف ساخته اند . بسیاری قضیه های نادرست و غیر واقعی بر مردم بی گناه مربوط به جوامع اقلیتی بعلت عداوت و دشمنی های شخصی تحمیل شده اند.

در پاکستان، اقلیت ها ضمانت تحفظ عبادت گاه های شان ندارند. این محلات مهم تاریخی و کلتوری از دیر باز بوسیله افراطیون چپ گرایان پاکستانی هدف ساخته شده اند. انهدام دهرمسال گورنانک پیلس در نارووال رویداد اخیریست که به این فهرست علاوه شد. حقیقت امر این است که این مرتبه عملیات تخریب بوسیله مردم با نفوذ محلی مربوط به جناح راست وضعیت تاسفناک اقلیت ها را نشان می دهد. هیچکس روی این چنین عملیات گستاخانه و بی شرمانه هیچ سوالات مطرح نمی کند. نیز راپور شده است که پنجره ها، درها و اقلام مهم دیگر گرانبها و تاریخی آن دهرمسال پانزدهمین قرن دزدیده و بعوض یک قیمت معیین در بازار فروخت شدند. مامورین روی پرسش ها مربوط به این مسئله خاموشی شدید را نگه می دارند. حتمی است که این مسئله به احساسات و جذبات سایر جامعه سیک ها ایذا رساند و لطمه بزرگی به ابتکار گذرگاه کرتارپور مابین هند و پاکستان به اثبات خواهد رسید. مردم محلی برای اقدام علیه خرابکاری این محل ارثی مطالبه می کنند. اما سوالی بوجود می آید که آیا برای این چنین جرایم در گذشته اقدام گرفته شده است ؟

شخصی که مسلمان نیست، در پاکستان " کافر " نامیده می شود. مسئله این است که قانون اساسی پاکستان و ساختار های دیگر آن کشور از این دکتراین مذهبی پشتیبانی می نماید.هیچ نمایندگی مناسب اقلیت ها در اپارات ملی وجود ندارد، اگرچه برای آنها ۵ فیصد چوکی ها در پارلمان پاکستان مختص می باشند. هیچ امنیت برای اقلیت ها و عبادتگاه های شان چون معبد ها، دهرمسال ها و کلیسا ها وجود ندارد. در پاکستان هیچ قوانین برای مجازات دادن به این جنایتکاران وجود ندارد وقتیکه اقلیت ها تحت قوانین توهین به مقدسات یا انهدام عبادتگاه های اقلیت های مورد تعقیب قانونی قرار داده می شوند. این روش به عملیات زشت تخلف ورزی ها از حقوق بشر علیه اقلیت ها در پاکستان از جمله جوامع شیعه هزاره و احمدی ها تقویت می بخشد.