هند دوره هشتم خود را در شورای امنیت سازمان ملل آغاز کرد

نویسنده: اَسوکی کمار

مترجم: نوید جعفری

در اول جنوری سال 2021 ، هند هشتمین دوره انتخاب شده خود به مدت دو سال در شورای امنیت سازمان ملل را آغاز کرده است. از زمان اولین دوره ریاست جمهوری وی در سال 1950 ، هر انتخابات به دلیل آرا بیش از دو سوم عضویت مجمع عمومی سازمان ملل بوده است. در مقابل ، چنین تأیید قاطعانه دموکراتیک در انتخابات هرگز تاکنون توسط هیچ یک از 5 عضو دائم یا P5 برای کرسی های خود در شورای امنیت حاصل نشده است.

تأثیر هند در شورای امنیت به دو موضوع بستگی خواهد داشت. یکی نحوه تصمیم گیری شورای امنیت است. این روند تحت سلطه حق وتو P5 است که از سال 1946 293 بار استفاده شده است. بن بست در تصمیم گیری به دلیل استفاده از حق وتو اغلب منجر به هزینه های ناگوار انسانی شده است. آخرین نمونه ، بن بست بین ایالات متحده و چین در اوایل سال 2020 است که مانع از تصویب به موقع قطعنامه شورای حمایت سیاسی از واکنش همه سازمان ملل به بیماری همه گیر کوید 19 شد. چگونگی تعامل هند با منافع خود که مخالف اعضای حق استفاده از وتو برای P5 باشد ، یک آزمایش جنجالی برای آرزوهای وی به عنوان یک قدرت نوظهور جهانی خواهد بود.

مسئله دوم توانایی هند در دستیابی به نتایج سه اولویت مشخص شده توسط وی هنگام مبارزات انتخاباتی برای شورای امنیت است. این موارد مقابله با تروریسم با اجرای قطعنامه های شورای امنیت است. استفاده موثر از مأموریت های حفظ صلح سازمان ملل. و امکان استفاده از فناوری با لمس انسان را فراهم می کند.

این موضوعات بخشی از برنامه گسترده شورای امنیت خواهد بود و هند برای دستیابی به اهداف خود نیاز به برقراری ارتباط موثر با سایر اعضا دارد. در سال 2013 ، افغانستان به نفع هند برای انتخابات شورای امنیت در سال 2020 کنار گذاشته بود. امروز ، هند و افغانستان هر دو با احتمال حمایت مجدد تروریسم علیه منافع آنها روبرو هستند. هند به عنوان شریک اصلی کمک در توسعه افغانستان ، باید نگرانی های افغانستان را در هر ابتکار عمل در مورد اجرای قطعنامه های شورای امنیت ادغام کند. موفقیت هند مستلزم حمایت از P5 است ، که به دلیل منافع منطقه ای و ژئوپلیتیکی خود ، سطح متفاوتی از تعصب را در تعقیب تروریسم ناشی از منطقه آف-پاک نشان داده است.

به همین ترتیب ، هند با تجربه گسترده در استفاده از فن آوری دیجیتال برای توانمندسازی و توسعه انسانی ، موقعیت خوبی در اختیار دارد تا در بحث شورا در مورد نقش فن آوری های اطلاعات و ارتباطات برای صلح ، امنیت و توسعه بین المللی پیشگام باشد. طرفداری هند از یک رویکرد جامع با استفاده از برنامه 2030 برای توسعه پایدار می تواند قطبی P5 بعدی در زمینه امنیت سایبری را جبران کند ، که به طور بالقوه می تواند منجر به تکه تکه شدن تقابل نظم جهانی دیجیتال شود و به ضرر تلاش های توسعه پایدار باشد.

انتظار می رود هند از حوزه انتخابیه آسیا و اقیانوس آرام انتخاب شود و در زمینه مسائل آسیا و اقیانوسیه که از قبل در دستور کار شورا قرار دارد فعال باشد. اینها شامل افغانستان ، ایران ، یمن ، سوریه و مسئله فلسطین است. این بی نتیجه بودن تاکنون توسط تنها عضو دائمی آسیا و اقیانوسیه در شورا در مورد این مسائل جبران خواهد شد.

صدراعظم نریندرمودی در سه خطاب اصلی خود به سازمان ملل در سال 2020 "چندجانبه گرایی اصلاح شده" را به عنوان یکی از اولویت های اصلی هند به عنوان یکی از سهامداران اصلی سازمان ملل معرفی کرد. این امر مستلزم استفاده از اقدامات احیا شده هند برای اصلاحات شورای امنیت در مجمع عمومی با اقدامات وی در شورای امنیت است زیرا از آن خواسته می شود به چالش های چند بعدی فزاینده صلح و امنیت بین المللی پاسخ دهد.