تعهد ملل برای کاهش سائیدگی زمین

نویسنده: کِ وی ونکتا سوبرامانین

مترجم: محمد انظر نجمی 

زمین یک منبع مهم می باشد‌. این اساس عمده را برای امرار معاش و بهبودی بشری بشمول تدارکات غذا،آب تازه و خدمات متعدد دیگر سیستم جوی و همچنین تنوع حیاتی فراهم می نماید. زمین همچنین در سیستم آب وهوا نقش مهمی را ایفا می نماید.

دردوران چندین دهه، بکاربری بی سابقه زمین و استفاده از آب تازه‌ بعلت رشد جمعیت منجربه فرسایش زمین شده است. فشارهای مشترک کشاورزی و تولید احشام، شهری سازی، عدم جنگلبانی و رویدادهای آب و هوای انتهایی بخصوص خشک سالی این روند را تسریع نموده اند. نوع بشر بیشتر از هفتاد فیصد زمین آزاد از برف را تحت تاثیر می گذارد. فرسایش زمین و بیابان زایی یک مسئله مهم اقتصادی، اجتماعی و محیطی برای اغلب کشورها می باشد. بیابان زایی یک نوع فرسایش زمین می باشد که در نتیجه آن زمین حاصلخیز مبدل به صحرا می گردد.

تقریباً نه هزار نماینده از ۱۹۷ کشور برای مقابله با این تغییرات و یافتن طرق برای فایق آمدن بر این چالشها در یک کنفرانس بزرگ از تاریخ ۲ سپتامبر در حومه دهلی شرکت نمودند. کوپ-۱۴ یا چهاردهمین کنفرانس طرفین کنوانسیون سازمان ملل برای مبارزه با بیابان زایی توسط هند اداره شد.

شرکای این کنفرانس راجع به نظم و اداره زمین، برحالی زمین سائیده شده، خشکسالی، تغییر آب وهوا، انرژی تجدید پذیر، مقتدرسازی زنان، مساوات جنسی، کمبود آب و بسیاری مسایل دیگر بحث و بررسی نمودند. نمایندگان کنفرانس مذکور شامل وزرا، سران هیئات های ملل متحد و بین ال دولتی و نمایندگان سازمانهای غیردولتی بودند.

بعد از ۱۲ روز مذاکرات ، کنفرانس مذکور" اعلامیه دهلی جدید"- یک طرح عملی برای حفظ این کره از سائیدگی زمین بیشتر را اتخاذ نمود. اعلامیه مذکور حاکیست که جهان نیاز مند راههای حل وابسته به زمین، اقدامات مربوط به آب وهوا و تنوع برا ی حصول اهداف طویل مدت قرارداد پاریس به امضا رسیده درماه دسامبر ۲۰۱۵، می باشد.

امضا کنندگان این اعلامیه ۳۵ تصمیم بشمول تعهداتی برای مبارزه با فرسایش زمین، بیابان زایی و خشکسالی را به امضا رساندند. اعلامیه دهلی جدید یک بیانیه باتفاق آرا می باشد، درحالیکه ۳۵ تصمیم از روی قانون برای هریک از ۱۹۷ کشور اجباری می باشند. این اعلامیه حاوی اقداماتی‌است که باید برای برحالی زمین سائیده شده انجام داده بشوند و وی دستورکار را برای اقدامات آینده تعیین خواهد نمود. شرکای این کنفرانس تصمیم گرفتند که تلاشهای جهانی برای کاهش خطرات خشکسالی فلج کننده را تقویت بدهند.

کشورها برای ساختن "مقصد انکشاف دوامدار" هدف حصول بی اثری سائیدگی زمین ( اِل دی اِن) تا سال ۲۰۳۰ را بعنوان یک هدف ملی اقدام موفقت نمودند. اِل دی اِن وضعیتی است بوسیله آن کیفیت و کمیت منابع زمین با ثبات می مانند یا افزایش می یابند. این موضوع در کنفرانس مذکور بطور دامنه دار مورد بحث و بررسی قرار گرفت.

صدراعظم نریندر مودی تعهد هند نسبت به اجندای زمین جهانی را تکرار نمود. هند برای اعاده ۲۶ میلیون هکتار زمین سائیده شده تا سال ۲۰۳۰ که ۵ میلیون هکتار بیشتر از هدف قبلی ۲۱ میلیون هکتار می باشد، تعهد نمود. هند رئیس فعلی کوپ-۱۴ می باشد و برای مدت دوسال این سمت را بعهده خواهد داشت.

توقع می رود که کشورها عدم امنیت مدت زمین، ازجمله مساوات جنسی را نیز مورد توجه قرار بدهند ، اعاده زمین را برای کاهش اخراج کاربن ها مربوط به زمین را توسعه بدهند و منابع نوآوری کمک دولتی و خصوصی را برای پشتیبانی از این تصمیم ها به سطوح ملی بسیج نمایند.

تمام کشورها این امر را برسمیت شناختند که بیابان زایی به بهداشت زمین و عمران و سعادت درهمۀ مناطق لطمه می زند. وزیران حمایت شان از ابتکارهای جدید بمنظور بهبودی بهداشت بشری، بهداشت سیستم‌های جوّی و پیشبرد صلح و امنیت را ابراز نمودند.

اعلامیه مذکور حاکیست که دول محلی باید نظم و اداره هم آهنگی شده بکار بری زمین و نظم خوبتر زمین را برای توان بخشی اساس منبع طبیعی که شهر ها را تحمل پذیر می سازد، اتخاذ نمایند. کنفرانس مذکور تماس پیشگیرانه ای را بغرض کاهش ریسک ها و تاثیرات بیابان زایی، سائیدگی زمین و خشکسالی نیز اتخاذ نمود.

ابراهیم تیاو سکرتر اجرایی یو اِن سی سی دی گفت که اعاده زمین یکی از ارزانترین راه‌های حل بحران‌های جهانی تلفات آب و هوا و تنوع حیاتی می باشد. وی افزود که یک رابطه آشکار مابین اعاده زمین، آب و هوا و تنوع حیاتی وجود دارد.