"من کی باآت" سخنرانی ماهانه صدراعظم نریندرا "مودی" خطاب به ملت هند.
مترجم: سید عبدالله "بهزاد"
هموطنان عزیزم، نمسکار!
امروز 27 دسمبر است. فقط چهار روز بعد، سال 2021 در شرف آغاز است. به نوعی، امروز "من کی باآت"، "من کی باآت" نهایی سال 2020 است. "من کی باآت" بعدی در سال 2021 آغاز می شود. دوستان، نامه های متعددی که توسط شما نوشته شده است و به من پیشنهاداتی ارسال کرده اید نیز وجود دارد. خیلی ها نظرات خودشان را از طریق تلفن بیان کرده اند. بیشتر پیام ها شامل تجربیات سال گذشته و قطعنامه های مربوط به سال 2021 است. "انجلی" از "کولهاپور" نوشته است که سال جدید را ما به دیگران تبریک و تهنیت می گوییم ... بگذارید این بار کار جدیدی انجام دهیم! چرا ما به کشورمان تهنیت عرض نمی کنیم. بیایید بهترین آرزوها را به کشور نیز بفرستیم! باشد که کشور ما در سال 2021 پیشرفت های جدیدتری را به خود ببیند... تصویر هند در جهان بیشتر تقویت شود... چه چیزی می تواند آرزوی بزرگتری از این باشد!
دوستان، "ابیشک" از بمبئی پیامی را در NAMO App ارسال کرده است. او نوشته است هر آنچه که در سال 2020 برای ما اتفاق افتاد، به ما نکات ارزنده ای را آموخت. او در مورد جنبه های بیشمار کرونا نوشته است. در این نامه ها، در این پیام ها، یک عامل خاص مشترکی که برای من پیش می آید، چیزی است که دوست دارم با شما در میان بگذارم. در بیشتر نامه ها، مردم از توانایی های کشور و قدرت جمعی از مردم کشور، قدردانی کرده اند. هنگامی که یک آزمایش بدیع مانند ساعت ممنوع الخروجی "Janta" به الهام بخشی برای کل جهان تبدیل شد، هنگامی که این کشور جنگجویان کرونای ما را به طور متحد با "تالی تالی" جشن گرفت، تشویق ها و صدای زمزمه صفحات ... مردم نیز خاطراتی در این زمینه را ارسال کرده اند.
دوستان، عوام مردم کشور این تغییر را احساس کرده اند. من شاهد یک موج خارق العاده امید در کشور بوده ام. چندین چالش و بحران های بسیار اتفاق افتاد. به دلیل کرونا، جهان از نظر زنجیره تأمین مواد با موانع زیادی روبرو شد ... اما ما با هر بحرانی درس جدیدی آموختیم. این کشور از قابلیت های جدیدتری برخوردار شد. به زبان آوردن این کلمات ... این ظرفیت به عنوان "اتمانیربهارتا" - اعتماد به نفس نامیده می شود.
دوستان، تجربه ای که "ابهیناو بانرجی" از دهلی برای من نوشت بسیار جالب است. "ابهیناو جی" می خواست چند اسباب بازی و هدیه برای بچه های خانواده بخرد ... از این رو به بازار "جاندووالان" در دهلی رفته بود.
شاید بسیاری از شما آگاه باشید که این بازار در دهلی به بایسکل و اسباب بازی فروشی معروف است. اسباب بازی های گران قیمت قبلی نیز به معنای واردات هستند. اسباب بازی های ارزان تر نیز از جای دیگری وارد می شوند. اما "ابهیناو جی" در نامه خود آورده است كه بسیاری از مغازه داران با تأكید بر كیفیت، اسباب بازی را به مشتری می فروشند و می گوید این از آنجایی كه ساخت هند است، اسباب بازی بهتر است. مشتریان نیز خواستار اسباب بازی های ساخت هند هستند. در واقع، این یک تحول بزرگ در ذهنیت ما است ... این یک اثبات زنده است. تحول عظیمی در ذهن هموطنان ما آغاز شده است ... آن هم در عرض یک سال. سنجش این تغییر کار آسانی نیست. حتی اقتصاددانان نیز قادر به ارزیابی آن از روی پارامترهای خود نیستند.
دوستان، آنچه "وینکات مورلی پراساد" از " ویشاکا پتنام" برای من نوشت نیز شامل ایده ای کاملاً متفاوت است. "وینکات جی" نوشته است که او ABC خود را برای سال 2021 ضمیمه می کند. من نمی توانستم منظور او از ABC را بفهمم. سپس دیدم که "وینکات جی" نَموداری را همراه نامه ضمیمه کرده است. نگاهی به نمودار انداختم و متوجه منظور او از ABC به معنی " آتمانیربهار بهارت چارت" شدم. خیلی جالب است. "وینکات جی" لیستی از تمام مواردی را که روزانه استفاده می کند تهیه کرده است. این لیست شامل موارد الکترونیکی، قرطاسیه، وسایل مراقبت از خود، در میان موارد دیگر است. وینکات جی گفته است که دانسته یا ناآگاهانه، ما از آن دسته محصولات خارجی استفاده می کنیم که جایگزین آنها به راحتی در هند موجود است. او اکنون قول داده است که فقط از محصولی استفاده کند که نشانگر زحمت و عرق ریزی هموطنان ما باشد.
دوستان، اما همراه با آن، او همچنین به چیزی اشاره کرده است که به نظر من بسیار جالب بود. وی نوشته است در حالی كه ما از یك هند متكی به خود حمایت می كنیم، این باید پیام واضحی برای تولیدكنندگان ما باشد كه نباید از نظر كیفیت محصولات، سازش كنند. آنچه او می گوید درست است. من از تولیدکنندگان و رهبران صنعت کشور می خواهم ... مردم کشور قدم محکمی برداشته اند ... با یک گام جسورانه به جلو حرکت می کنند ... صدای محلی در هر خانوار طنین انداز است ... در چنین سناریویی، زمان آن رسیده است که اطمینان حاصل کنیم که محصولات ما مطابق با استانداردهای جهانی میباشند. باید در سطح جهانی نیز کیفیت شان جز بهترین ها باشد. ما باید آن را در هند بسازیم و ثابت کنیم. از همین رو، دوستان کارآفرین ما باید جلو بیایند. استارت آپ ها باید بیرون بیایند. یک بار دیگر، وینکات جی را به خاطر تلاش فوق العاده اش تبریک می گویم.
دوستان، ما باید این احساسات را گرامی بداریم ... آن را حفظ کنیم و همچنین به پرورش آن ادامه دهیم. من این را قبل تر هم گفته ام ... یک بار دیگر نیز از هموطنان می خواهم ... لیستی تهیه کنید. از هر موردی که در طول روز استفاده می کنیم .... تجزیه و تحلیل کنید .... فکر کنید در مورد چیزهای تولید شده در خارج از کشور که ناآگاهانه در زندگی ما نفوذ کرده اند و به نوعی ما را آزار می دهند. بگذارید جایگزین های آنها را در هند کشف کنیم و تصمیم بگیریم که از این پس ما از محصولاتی که با سخت کوشی و عرق ریزی مردم هند ساخته شده استفاده کنیم. شما هر سال قطعنامه هایی را در سال نو می گیرید ... این بار قطعاً باید به خاطر کشور مصوبه ای تعیین کنید.
هموطنان عزیزم، برای محافظت از فرهنگ، تمدن و آداب و رسوم "هزاره" ما در برابر جنایات ظلم ظالم و شکنجه گران، فداکاری عالی انجام داده ایم ... و این روز یادآوری آنها نیز است. در این روز پسران "گورو گوبیند سینگه"، صاحب زاده "زوراور سینگه" و "فاتح سینگه" زنده زنده به کام مرگ فرستاده شدند. ظالمان می خواستند که "صاحب زاده" از ایمان خود دست بردارد. تعالیم سنت بزرگ گورو را کنار بگذارد. اما، صاحب زاده ما حتی در آن سن حساس، شجاعت و عزم شگفت انگیزی از خود نشان داد. در حین کار، وقتی سنگها را شروع به جمع شدن می کردند و به تدریج ارتفاع دیوار را بالا می بردند ... مرگ به چهره اش خیره شده است ... .. با وجود آن، آنها حتی ذره ای تکان نخوردند. در این روز بود که مادر گورو گوبیند سینگه جی – "ماتا گوجاری" نیز به شهادت رسید. حدود یک هفته پیش، روز شهادت "شری گورو تگ بهادر جی" نیز بود. در اینجا در دهلی، من این فرصت را پیدا کردم که از گوردواره "رکابگنج" برای ادای احترام به گورو "تگ بهادر جی" دیدن کنم. در همین ماه، با الهام از "شری گورو گوبیند سینگه جی"، بسیاری از مردم روی زمین می خوابند. مردم با احترام فوق العاده ای، بزرگترین فداکاری های اعضای خانواده "شری گورو گوبیند سینگه" را به یاد می آورند. این شهادت به عنوان چراغ جدیدی جهت یادگیری برای کل بشریت عمل کرد. برای کشور هند این شهادت در خدمت عمل بزرگ حفاظت از شهروندان ما بود. ما مدیون این شهادت هستیم. یک بار دیگر در برابر شهادت "شری گورو بهادور جی"، "ماتا گوجاری"، "گورو گوبیند سینگ جی" و چهار صاحب زاده تعظیم می کنم. چندین فداکاری از این دست، باعث حفظ بافت کنونی هند شده و آن را دست نخورده نگه داشته است.
هموطنان عزیزم، من اکنون قصد دارم چیزی را به شما بگویم که شما را خوشحال کند و همچنین احساس غرور کنید. در هند، بین سال های 2014 و 2018، تعداد پلنگ ها بیش از 60 درصد افزایش یافت. در سال 2014 ، تعداد پلنگ ها در این کشور حدود 7هزار و 900 قَلاده بود، در حالی که در سال 2019 به 12 هزار و 852 قَلاده افزایش یافت. این همان پلنگی است که "جیم کوربت" درباره آن گفته بود: "کسانی که پلنگی را در طبیعت آزاد سرگردان ندیده باشند، زیبایی آن را تصور نمی کنند ... نمی تواند زیبایی رنگ و جذابیت راه رفتن آن را تجسم کند." در بیشتر مناطق این کشور به ویژه هند مرکزی، تعداد پلنگ ها افزایش یافته است. در میان ایالات با حداکثر جمعیت پلنگ، مادیا پرادیش، کارناتاکا و مهاراشترا در رده نخست قرار دارند. این یک موفقیت بزرگ است. پلنگ ها در سراسر جهان با خطراتی روبرو بوده اند. زیستگاه آنها در کل جهان با از دست دادن روبرو شده است. در چنین شرایطی، رشد مداوم جمعیت پلنگ ها در هند راهی را به تمام جهان نشان داده است. همچنین باید آگاه باشید که در چند سال گذشته، جمعیت شیرها در هند افزایش یافته است. تعداد ببرها نیز افزایش یافته است. همچنین وسعت منطقه جنگلی نیز در هند افزایش یافته است، دلیل این امر این است که نه تنها دولت بلکه بسیاری از مردم، جامعه مدنی، بسیاری از موسسات نیز درگیر حفاظت از درختان، گیاهان و حیوانات وحشی ما هستند. همه آنها شایسته تقدیر و تشکر هستند.
دوستان، من در مورد یک تلاش دلگرم کننده در "کومباتوره" در ایالت " تامیل نادو" خواندم. شما نیز حتماً تصاویری از این موضوع را در شبکه های اجتماعی دیده اید. ما چوکی های چرخدار برای انسان دیده ایم، اما دختر ما "گایتری" در کومباتوره، به همراه پدرش، چوکی چرخداری برای یک سگ رنج دیده درست کرده اند. این حساسیت الهام بخش است و فقط وقتی اتفاق می افتد که فرد نسبت به همه اشکال زندگی پر از مهربانی و عطوفت باشد. در حومه های دهلی و سایر شهرهای کشور در سرمای سرد، بسیاری از افراد کارهای زیادی را برای مراقبت از حیوانات بی پناه، انجام می دهند. برای آنها غذا، آب، جاکت و حتی مکان خواب برای آن حیوانات ترتیب می دهند. بعضی از افراد هر روز غذا برای صدها حیوان از این دست تهیه میکنند. باید از چنین تلاشهایی تقدیر کرد. چندین تلاش بزرگوارانه در "کاوشامبی" در ایالت اوتار پرادیش در حال انجام است. در آنجا، زندانیان برای محافظت از گاوها از سرما، از روتختی های قدیمی و پاره شده، پوششی درست می کنند. علاوه بر کاوشامبی، این پتوها از زندانهای مناطق دیگر نیز جمع آوری شده و سپس دوخته می شوند و به "گاوشالاها"برای گاوها فرستاده می شوند. زندانیان "کاوشامبی" هر هفته چندین
جلد از این پتوها می دوزند. بیایید، اجازه دهید تا چنین احساس مراقبت را با احساس خدمات به دیگران تشویق کنیم. در واقع، این یک عمل نجیبانه است که احساسات جامعه را تقویت می کند.
هموطنان عزیزم، نامه ای که اکنون پیش روی من است دارای دو عکس بزرگ است. اینها عکسهای یک معبد است، که "قبل" و "بعد" را به تصویر می کشد. نامه ای که همراه با این عکس ها است در مورد تیمی از جوانان صحبت می کند که خود را تیپ "یووا" (Yuva) می نامند. در حقیقت، این تیم جوانان معبد باستانی"شیوا" به نام "ویربهادرا سوامی" در منطقه " شری رنگ پتنا" در ایالت " کرناتکا" را تغییر شکل داده است. در اطراف معبد، علف های هرز و بوته های گسترده ای وجود داشت ... به حدی که حتی مسافران هم نمی توانستند وجود معبد را در آنجا تشخیص دهند. روزی برخی از گردشگران ویدیویی از این معبد فراموش شده را در شبکه های اجتماعی منتشر کردند. وقتی تیپ Yuva این فیلم را در شبکه های اجتماعی دید، تحمل آن را نداشتند و این تیم تصمیم را گرفتند تا با هم آنرا نوسازی کند. آنها بوته های خار، علف و گیاهانی را که در محوطه معبد بالا آمده بود را از بین بردند. آنها هر جا كه لازم بود را ترمیم و بازسازی می كردند. مردم محلی نیز با دیدن این کار خوب، دست کمک به آنها دادند. برخی سیمان عرضه می کردند. دیگران پیشنهاد رنگ دادند ... مردم با کمک های یکدیگر اینگونه همکاری کردند. همه این جوانان به حرفه های مختلفی تعلق دارند. از این رو، آنها آخر هفته ها وقت می گرفتند و برای معبد کار می کردند. آنها علاوه بر نصب دروازه ها برای برقراری ارتباط، عظمت قدیمی معبد را احیاء کردند. اشتیاق و تعهد راسخ دو وسیله ای هستند که مردم می توانند از طریق آنها به هر هدفی برسند. وقتی جوانان هند را می بینم، احساس خوشحالی و اطمینان می کنم. خوشحال و مطمئن، زیرا جوانان کشور من رویکرد "Can Do" و روحیه "Will Do" را در خود دارند. هیچ چالشی برای آنها خیلی بزرگ نیست. هیچ چیز برای آنها دور از دسترس نیست. من درباره معلمی از تامیل نادو خواندم. نام او " ان. کی. هیمالتا" است و در مدرسه ای در "ویدوپوررَم" قدیمی ترین زبان جهان را تدریس می کند. حتی بیماری همه گیرکرونا نیز نتوانست مانعی در کار تدریس وی ایجاد کند. آره! چالش ها قطعاً وجود داشت اما او راهی ابتکاری یافت. او تمام 53 فصل این دوره آموزشی را ضبط کرد، فیلم های پویا ایجاد کرد، آنها را در محفظه قلم قرار داده و در بین دانشجویان خود توزیع کرد. دانشجویان وی از این امر بسیار مستفید شدند. آنها فصل ها را بصری می فهمیدند. در کنار این، او از طریق تلفن به ارتباط با دانش آموزان خود ادامه می داد. بنابراین، این مطالعه برای دانشجویان کاملاً جالب شد. در سراسر کشور در طول زمان کرونا، روشهای ابتکاری زیادی معلمان ایجاد کرده اند، مواد درسی که با خلاقیت تهیه کرده اند، در این دوره، مطالعات آنلاین بسیار ارزشمند شده است. من از همه معلمان می خواهم که حتماً مطالب این دوره را در پورتال "دیکشا" وزارت آموزش بارگذاری کنند. این به دانش آموزانی که در مناطق دوردست کشور اقامت دارند بسیار کمک خواهد کرد.
دوستان، اکنون اجازه دهید در مورد "هیرامان جی" از قبیله "کروا" از "جارکند" صحبت کنیم. هیرامان جی در دهکده "سینجو" ولسوالی "گروا" زندگی می کند. شما شگفت زده خواهید شد اگر بدانید که جمعیت قبیله کروا فقط 6000 نفر است که در تپه ها و جنگل های دور از شهرها زندگی می کنند. هیرامان جی وظیفه حفظ فرهنگ و هویت جامعه خود را بر عهده گرفته است. وی پس از 12 سال زحمت، یک فرهنگ لغت از زبان "کروا" ایجاد کرده است که در حال انقراض میباشد. در این فرهنگ لغت، وی بسیاری از واژه های "کروا" را از کلمات استفاده شده در خانه گرفته تا کلمات مورد استفاده در زندگی روزمره، که آنها را با معانی شان نوشته است. آنچه هیرامان جی برای جامعه "کروا" انجام داده است نمونه ای بارز از این کشور است.
هموطنان عزیزم، گفته می شود که یک شخص درباری برجسته در دربار اکبر شاه به نام "ابوالفضل" وجود داشت. وی پس از بازدید از کشمیر، اظهار داشت که این مکان دارای چنین منظره دیدنی است که می تواند روحیه تحریک پذیرترین و بدخلق ترین افراد را بالا ببرد و آنها را خوشحال بسازد. در واقع، منظور او از مزارع زعفران در کشمیر بود. قرن هاست که زعفران با کشمیر همراه است. زعفران کشمیری عمدتا در مکانهایی مانند "پولواما"، "بودگام" و "کیشتوار" کاشته می شود. در ماه می سال جاری، زعفران کشمیری برچسب نشان جغرافیایی یا برچسب GI داده شد. از این طریق، ما می خواهیم زعفران کشمیری را به یک برند محبوب جهانی تبدیل کنیم. زعفران کشمیری در سراسر جهان به عنوان ادویه ای معروف است که دارای خواص دارویی بسیاری میباشد. رایحه ای قوی، رنگ آن تیره و نخ های آن بلند و ضخیم است که ارزش دارویی آن را افزایش می دهد.
این میراث فرهنگی غنی جامو و کشمیر را نشان می دهد. و اگر در مورد کیفیت صحبت می کنید، زعفران کشمیر بی نظیر است و کاملاً متفاوت با زعفران سایر کشورها است. زعفران از کشمیر با شناسایی GI Tag اکنون هویت متمایزی پیدا کرده است. شما بسیار خوشحال خواهید شد که بدانید پس از گرفتن گواهینامه GI Tag، زعفران کشمیری در یک سوپرمارکت در دبی به فروش میرسد. اکنون صادرات آن افزایش خواهد یافت. این امر تلاش های ما را برای ساختن یک مدیریت "بهار بهارات" بیشتر تقویت می کند. این امر خصوصاً به دهقانان کشت کننده زعفران منتفع خواهد بود. حال نگاهی به دوسیه "عبدالمجید وانی"، ساکن منطقه "شار ترال" در "پولواما" بیندازید. او با کمک مأموریت ملی زعفران در مرکز تجارت در "پامپور" از طریق تجارت الکترونیکی، زعفران GI Tagged خود را می فروشد. افراد زیادی مانند وی در کشمیر مشغول این فعالیت هستند. دفعه دیگر که تصمیم به خرید زعفران گرفتید، به فکر خرید زعفران از کشمیر باشید! گرمای مردم کشمیری به حدی است که طعم متمایز و منحصر به فردی به زعفران می بخشد.
هموطنان عزیزم، فقط دو روز پیش "گیتا جیانتی" بود. گیتا در هر زمینه زندگی به ما الهام میبخشد. اما آیا تاکنون فکر کرده اید که چرا گیتا چنین هدیه فوق العاده ای است؟ این به این دلیل است که صدای خود "لُرد کریشنا" است. اما منحصر به فرد بودن گیتا در این است که با جستجوی دانش آغاز می شود ... با یک سوال شروع می شود. ارجونا از پروردگار سوالی پرسید، پرسید و فقط در آن صورت، جهان حکمت گیتا را دریافت. مانند گیتا، تمام خرد در فرهنگ ما با کنجکاوی آغاز می شود. اولین مانترا ودانتا "Athaato Brahm Jigyasa" است، یعنی بیا، با هم در مورد "براهم" جستجو کنیم. به همین دلیل است که ما در مورد تحقیق حتی در مورد "براهم" یعنی خالق نهایی صحبت می کنیم! قدرت کنجکاوی چنین است. کنجکاوی دائماً شما را به یادگیری چیز جدید القا می کند. در دوران کودکی، فقط به دلیل کنجکاوی یاد می گیریم. یعنی تا زمانی که کنجکاوی در ما وجود داشته باشد زنده هستیم. تا زمانی که کنجکاوی وجود داشته باشد، روند یادگیری چیزهای جدید ادامه می یابد. هیچ شرایط سن و سال در این مورد، مهم نیست. من نمونه ای از چنین انرژی کنجکاوی را شناختم، در مورد "شری تی. شرینی وساچرایا سوامی جی" Shri T. Srinivasacharya Swami ji، یک فرد مسن از تامیل نادو! "شری سوامی جی" نود و دو ساله است. حتی در این سن، او در حال نوشتن کتاب خود در کمپیوتر است. خودش هم تایپ می کند. حتما فکر می کنید نوشتن کتاب خوب است. اما در زمان او، هیچ کمپیوتری وجود نداشت. بنابراین، آیا او کمپیوتر را یاد گرفت؟ درست است که در دوران دانشجویی وی هیچ کمپیوتری نبوده است، اما، همچنان به همان اندازه که در جوانی کنجکاوی در ذهن و اعتماد به نفس او وجود داشت در پیری نیز چنین است. در حقیقت، "سوامی جی" دانشمند سانسکریت و تامیل است. وی تاکنون حدود 16 کتاب معنوی تالیف کرده است. با این حال، با ظهور کمپیوتر، وقتی متوجه شد که روش نوشتن و چاپ کتاب تغییر کرده است، او کامپیوتر و نرم افزارهای لازم را در سن 86 سالگی، بله، در هشتاد و شش سالگی فرا گرفت. اکنون او در حال تکمیل کتاب خود میباشد.
دوستان، زندگی "سوامی جی" یک نمونه زنده از این واقعیت است که زندگی پر از انرژی باقی می ماند، تا زمانی که کنجکاوی در زندگی و تمایل به یادگیری از بین نرود. از این رو، هرگز نباید فکر کنیم که عقب مانده ایم. از دست دادیمش. "فقط اگر ... ما هم این را یاد گرفته باشیم!" باید در ذهن ما باشد. حتی نباید فکر کنیم که نمی توانیم یاد بگیریم، یا نمی توانیم به جلو حرکت کنیم.
هموطنان عزیزم، ما فقط در مورد یادگیری و انجام کار جدید از روی کنجکاوی صحبت می کردیم. همچنین در سال جدید به قطعنامه های جدید اشاره داشتیم. اما برخی از افراد نیز هستند که به طور مداوم به انجام کار جدید ادامه می دهند و همچنان مصوبات جدید را انجام می دهند. شما نیز حتماً در زندگی احساس کرده اید که وقتی کاری برای جامعه انجام می دهیم، جامعه خود به ما انرژی لازم برای انجام بسیاری از کارها را می دهد. کارهای مهم را می توان با انگیزه هایی به ظاهر ساده انجام داد. یکی از این جوانان "شریمن پردیپ سنگون" است! " پردیپ" در منطقه " گروگرم" از سال 2016 یک کمپین تحت عنوان "تداوی هیمالیا" را اجرا می کند. او با تیم و داوطلبان خود به مناطق مختلف در هیمالیا می رود و در آنجا زباله های پلاستیکی ریخته شده توسط گردشگران را تمیز می کنند. تاکنون "پردیپ جی" تعداد زیادی پلاستیک را از مکان های مختلف گردشگری در هیمالیا تمیز کرده است. به همین ترتیب، یک زن و شوهر جوان در "کرناتاکا"،به نامهای "آنودیپ و مینوشا" زندگی میکنند. انودیپ و مینوشا فقط ماه گذشته نومبر ازدواج کردند. بسیاری از جوانان پس از ازدواج به مسافرت می روند، اما این دو کار متفاوتی انجام دادند. هر دوی آنها همیشه می دیدند که مردم برای مسافرت بیرون می روند، اما هر کجا که می روند، زباله های زیادی را پشت سر می گذارند. وضعیت مشابهی در ساحل "سامشوار" در "کارناتاکا" حاکم بود. "انوديپ و مينوشا" تصميم گرفتند كه زباله هايي را كه مردم در ساحل "سامشوار" بر جاي گذاشته اند پاك كنند. این اولین عزمی بود که هر دو زن و شوهر پس از ازدواج اتخاذ کردند. آنها با هم زباله های زیادی را در ساحل تمیز کردند. "انودیپ" همچنین عزم خود را در شبکه های اجتماعی به اشتراک گذاشت و پس از آن! با الهام از اندیشه بزرگوارانه او، تعدادی از جوانان آمدند و به او پیوستند. تعجب خواهید کرد اگر بدانید که این افراد بیش از 800 کیلوگرم زباله را از ساحل "سامشوار" پاک کرده اند.
دوستان، در میان این تلاش ها، ما همچنین باید فکر کنیم که این زباله ها در وهله اول منظره سواحل و کوه ها را چگونه زشت نمایان میکنند. به هر حال، این فقط یکی از ماست که این زباله ها را آنجا می گذارد. ما باید یک کار نظافتی مانند "پردیپ" و انودیپ – مینوسا را انجام دهیم. اما حتی قبل از آن، ما نیز باید تصمیم بگیریم که برای شروع، زباله ها را جمع آوری کنیم. به هر حال، این اولین قطعنامه کمپین هند پاک است. بله، می خواهم چیز دیگری را به شما یادآوری کنم. به دلیل کرونا، امسال نمی توان زیاد در مورد آن بحث کرد. ما باید کشور خود را از پلاستیک یکبار مصرف پاک کنیم. این نیز یکی از مصوبات سال 2021 است. در پایان، بهترین آرزوها را برای شما برای سال نو دارم. خودتان سالم باشید و خانواده خود را نیز سالم نگه دارید. سال آینده، در ما جنوری، در برنامه " من کی باآت" موضوعات جدیدی را برای شما عنوان خواهم کرد.
بسیار متشکرم
هموطنان عزیزم، نمسکار!
امروز 27 دسمبر است. فقط چهار روز بعد، سال 2021 در شرف آغاز است. به نوعی، امروز "من کی باآت"، "من کی باآت" نهایی سال 2020 است. "من کی باآت" بعدی در سال 2021 آغاز می شود. دوستان، نامه های متعددی که توسط شما نوشته شده است و به من پیشنهاداتی ارسال کرده اید نیز وجود دارد. خیلی ها نظرات خودشان را از طریق تلفن بیان کرده اند. بیشتر پیام ها شامل تجربیات سال گذشته و قطعنامه های مربوط به سال 2021 است. "انجلی" از "کولهاپور" نوشته است که سال جدید را ما به دیگران تبریک و تهنیت می گوییم ... بگذارید این بار کار جدیدی انجام دهیم! چرا ما به کشورمان تهنیت عرض نمی کنیم. بیایید بهترین آرزوها را به کشور نیز بفرستیم! باشد که کشور ما در سال 2021 پیشرفت های جدیدتری را به خود ببیند... تصویر هند در جهان بیشتر تقویت شود... چه چیزی می تواند آرزوی بزرگتری از این باشد!
دوستان، "ابیشک" از بمبئی پیامی را در NAMO App ارسال کرده است. او نوشته است هر آنچه که در سال 2020 برای ما اتفاق افتاد، به ما نکات ارزنده ای را آموخت. او در مورد جنبه های بیشمار کرونا نوشته است. در این نامه ها، در این پیام ها، یک عامل خاص مشترکی که برای من پیش می آید، چیزی است که دوست دارم با شما در میان بگذارم. در بیشتر نامه ها، مردم از توانایی های کشور و قدرت جمعی از مردم کشور، قدردانی کرده اند. هنگامی که یک آزمایش بدیع مانند ساعت ممنوع الخروجی "Janta" به الهام بخشی برای کل جهان تبدیل شد، هنگامی که این کشور جنگجویان کرونای ما را به طور متحد با "تالی تالی" جشن گرفت، تشویق ها و صدای زمزمه صفحات ... مردم نیز خاطراتی در این زمینه را ارسال کرده اند.
دوستان، عوام مردم کشور این تغییر را احساس کرده اند. من شاهد یک موج خارق العاده امید در کشور بوده ام. چندین چالش و بحران های بسیار اتفاق افتاد. به دلیل کرونا، جهان از نظر زنجیره تأمین مواد با موانع زیادی روبرو شد ... اما ما با هر بحرانی درس جدیدی آموختیم. این کشور از قابلیت های جدیدتری برخوردار شد. به زبان آوردن این کلمات ... این ظرفیت به عنوان "اتمانیربهارتا" - اعتماد به نفس نامیده می شود.
دوستان، تجربه ای که "ابهیناو بانرجی" از دهلی برای من نوشت بسیار جالب است. "ابهیناو جی" می خواست چند اسباب بازی و هدیه برای بچه های خانواده بخرد ... از این رو به بازار "جاندووالان" در دهلی رفته بود.
شاید بسیاری از شما آگاه باشید که این بازار در دهلی به بایسکل و اسباب بازی فروشی معروف است. اسباب بازی های گران قیمت قبلی نیز به معنای واردات هستند. اسباب بازی های ارزان تر نیز از جای دیگری وارد می شوند. اما "ابهیناو جی" در نامه خود آورده است كه بسیاری از مغازه داران با تأكید بر كیفیت، اسباب بازی را به مشتری می فروشند و می گوید این از آنجایی كه ساخت هند است، اسباب بازی بهتر است. مشتریان نیز خواستار اسباب بازی های ساخت هند هستند. در واقع، این یک تحول بزرگ در ذهنیت ما است ... این یک اثبات زنده است. تحول عظیمی در ذهن هموطنان ما آغاز شده است ... آن هم در عرض یک سال. سنجش این تغییر کار آسانی نیست. حتی اقتصاددانان نیز قادر به ارزیابی آن از روی پارامترهای خود نیستند.
دوستان، آنچه "وینکات مورلی پراساد" از " ویشاکا پتنام" برای من نوشت نیز شامل ایده ای کاملاً متفاوت است. "وینکات جی" نوشته است که او ABC خود را برای سال 2021 ضمیمه می کند. من نمی توانستم منظور او از ABC را بفهمم. سپس دیدم که "وینکات جی" نَموداری را همراه نامه ضمیمه کرده است. نگاهی به نمودار انداختم و متوجه منظور او از ABC به معنی " آتمانیربهار بهارت چارت" شدم. خیلی جالب است. "وینکات جی" لیستی از تمام مواردی را که روزانه استفاده می کند تهیه کرده است. این لیست شامل موارد الکترونیکی، قرطاسیه، وسایل مراقبت از خود، در میان موارد دیگر است. وینکات جی گفته است که دانسته یا ناآگاهانه، ما از آن دسته محصولات خارجی استفاده می کنیم که جایگزین آنها به راحتی در هند موجود است. او اکنون قول داده است که فقط از محصولی استفاده کند که نشانگر زحمت و عرق ریزی هموطنان ما باشد.
دوستان، اما همراه با آن، او همچنین به چیزی اشاره کرده است که به نظر من بسیار جالب بود. وی نوشته است در حالی كه ما از یك هند متكی به خود حمایت می كنیم، این باید پیام واضحی برای تولیدكنندگان ما باشد كه نباید از نظر كیفیت محصولات، سازش كنند. آنچه او می گوید درست است. من از تولیدکنندگان و رهبران صنعت کشور می خواهم ... مردم کشور قدم محکمی برداشته اند ... با یک گام جسورانه به جلو حرکت می کنند ... صدای محلی در هر خانوار طنین انداز است ... در چنین سناریویی، زمان آن رسیده است که اطمینان حاصل کنیم که محصولات ما مطابق با استانداردهای جهانی میباشند. باید در سطح جهانی نیز کیفیت شان جز بهترین ها باشد. ما باید آن را در هند بسازیم و ثابت کنیم. از همین رو، دوستان کارآفرین ما باید جلو بیایند. استارت آپ ها باید بیرون بیایند. یک بار دیگر، وینکات جی را به خاطر تلاش فوق العاده اش تبریک می گویم.
دوستان، ما باید این احساسات را گرامی بداریم ... آن را حفظ کنیم و همچنین به پرورش آن ادامه دهیم. من این را قبل تر هم گفته ام ... یک بار دیگر نیز از هموطنان می خواهم ... لیستی تهیه کنید. از هر موردی که در طول روز استفاده می کنیم .... تجزیه و تحلیل کنید .... فکر کنید در مورد چیزهای تولید شده در خارج از کشور که ناآگاهانه در زندگی ما نفوذ کرده اند و به نوعی ما را آزار می دهند. بگذارید جایگزین های آنها را در هند کشف کنیم و تصمیم بگیریم که از این پس ما از محصولاتی که با سخت کوشی و عرق ریزی مردم هند ساخته شده استفاده کنیم. شما هر سال قطعنامه هایی را در سال نو می گیرید ... این بار قطعاً باید به خاطر کشور مصوبه ای تعیین کنید.
هموطنان عزیزم، برای محافظت از فرهنگ، تمدن و آداب و رسوم "هزاره" ما در برابر جنایات ظلم ظالم و شکنجه گران، فداکاری عالی انجام داده ایم ... و این روز یادآوری آنها نیز است. در این روز پسران "گورو گوبیند سینگه"، صاحب زاده "زوراور سینگه" و "فاتح سینگه" زنده زنده به کام مرگ فرستاده شدند. ظالمان می خواستند که "صاحب زاده" از ایمان خود دست بردارد. تعالیم سنت بزرگ گورو را کنار بگذارد. اما، صاحب زاده ما حتی در آن سن حساس، شجاعت و عزم شگفت انگیزی از خود نشان داد. در حین کار، وقتی سنگها را شروع به جمع شدن می کردند و به تدریج ارتفاع دیوار را بالا می بردند ... مرگ به چهره اش خیره شده است ... .. با وجود آن، آنها حتی ذره ای تکان نخوردند. در این روز بود که مادر گورو گوبیند سینگه جی – "ماتا گوجاری" نیز به شهادت رسید. حدود یک هفته پیش، روز شهادت "شری گورو تگ بهادر جی" نیز بود. در اینجا در دهلی، من این فرصت را پیدا کردم که از گوردواره "رکابگنج" برای ادای احترام به گورو "تگ بهادر جی" دیدن کنم. در همین ماه، با الهام از "شری گورو گوبیند سینگه جی"، بسیاری از مردم روی زمین می خوابند. مردم با احترام فوق العاده ای، بزرگترین فداکاری های اعضای خانواده "شری گورو گوبیند سینگه" را به یاد می آورند. این شهادت به عنوان چراغ جدیدی جهت یادگیری برای کل بشریت عمل کرد. برای کشور هند این شهادت در خدمت عمل بزرگ حفاظت از شهروندان ما بود. ما مدیون این شهادت هستیم. یک بار دیگر در برابر شهادت "شری گورو بهادور جی"، "ماتا گوجاری"، "گورو گوبیند سینگ جی" و چهار صاحب زاده تعظیم می کنم. چندین فداکاری از این دست، باعث حفظ بافت کنونی هند شده و آن را دست نخورده نگه داشته است.
هموطنان عزیزم، من اکنون قصد دارم چیزی را به شما بگویم که شما را خوشحال کند و همچنین احساس غرور کنید. در هند، بین سال های 2014 و 2018، تعداد پلنگ ها بیش از 60 درصد افزایش یافت. در سال 2014 ، تعداد پلنگ ها در این کشور حدود 7هزار و 900 قَلاده بود، در حالی که در سال 2019 به 12 هزار و 852 قَلاده افزایش یافت. این همان پلنگی است که "جیم کوربت" درباره آن گفته بود: "کسانی که پلنگی را در طبیعت آزاد سرگردان ندیده باشند، زیبایی آن را تصور نمی کنند ... نمی تواند زیبایی رنگ و جذابیت راه رفتن آن را تجسم کند." در بیشتر مناطق این کشور به ویژه هند مرکزی، تعداد پلنگ ها افزایش یافته است. در میان ایالات با حداکثر جمعیت پلنگ، مادیا پرادیش، کارناتاکا و مهاراشترا در رده نخست قرار دارند. این یک موفقیت بزرگ است. پلنگ ها در سراسر جهان با خطراتی روبرو بوده اند. زیستگاه آنها در کل جهان با از دست دادن روبرو شده است. در چنین شرایطی، رشد مداوم جمعیت پلنگ ها در هند راهی را به تمام جهان نشان داده است. همچنین باید آگاه باشید که در چند سال گذشته، جمعیت شیرها در هند افزایش یافته است. تعداد ببرها نیز افزایش یافته است. همچنین وسعت منطقه جنگلی نیز در هند افزایش یافته است، دلیل این امر این است که نه تنها دولت بلکه بسیاری از مردم، جامعه مدنی، بسیاری از موسسات نیز درگیر حفاظت از درختان، گیاهان و حیوانات وحشی ما هستند. همه آنها شایسته تقدیر و تشکر هستند.
دوستان، من در مورد یک تلاش دلگرم کننده در "کومباتوره" در ایالت " تامیل نادو" خواندم. شما نیز حتماً تصاویری از این موضوع را در شبکه های اجتماعی دیده اید. ما چوکی های چرخدار برای انسان دیده ایم، اما دختر ما "گایتری" در کومباتوره، به همراه پدرش، چوکی چرخداری برای یک سگ رنج دیده درست کرده اند. این حساسیت الهام بخش است و فقط وقتی اتفاق می افتد که فرد نسبت به همه اشکال زندگی پر از مهربانی و عطوفت باشد. در حومه های دهلی و سایر شهرهای کشور در سرمای سرد، بسیاری از افراد کارهای زیادی را برای مراقبت از حیوانات بی پناه، انجام می دهند. برای آنها غذا، آب، جاکت و حتی مکان خواب برای آن حیوانات ترتیب می دهند. بعضی از افراد هر روز غذا برای صدها حیوان از این دست تهیه میکنند. باید از چنین تلاشهایی تقدیر کرد. چندین تلاش بزرگوارانه در "کاوشامبی" در ایالت اوتار پرادیش در حال انجام است. در آنجا، زندانیان برای محافظت از گاوها از سرما، از روتختی های قدیمی و پاره شده، پوششی درست می کنند. علاوه بر کاوشامبی، این پتوها از زندانهای مناطق دیگر نیز جمع آوری شده و سپس دوخته می شوند و به "گاوشالاها"برای گاوها فرستاده می شوند. زندانیان "کاوشامبی" هر هفته چندین
جلد از این پتوها می دوزند. بیایید، اجازه دهید تا چنین احساس مراقبت را با احساس خدمات به دیگران تشویق کنیم. در واقع، این یک عمل نجیبانه است که احساسات جامعه را تقویت می کند.
هموطنان عزیزم، نامه ای که اکنون پیش روی من است دارای دو عکس بزرگ است. اینها عکسهای یک معبد است، که "قبل" و "بعد" را به تصویر می کشد. نامه ای که همراه با این عکس ها است در مورد تیمی از جوانان صحبت می کند که خود را تیپ "یووا" (Yuva) می نامند. در حقیقت، این تیم جوانان معبد باستانی"شیوا" به نام "ویربهادرا سوامی" در منطقه " شری رنگ پتنا" در ایالت " کرناتکا" را تغییر شکل داده است. در اطراف معبد، علف های هرز و بوته های گسترده ای وجود داشت ... به حدی که حتی مسافران هم نمی توانستند وجود معبد را در آنجا تشخیص دهند. روزی برخی از گردشگران ویدیویی از این معبد فراموش شده را در شبکه های اجتماعی منتشر کردند. وقتی تیپ Yuva این فیلم را در شبکه های اجتماعی دید، تحمل آن را نداشتند و این تیم تصمیم را گرفتند تا با هم آنرا نوسازی کند. آنها بوته های خار، علف و گیاهانی را که در محوطه معبد بالا آمده بود را از بین بردند. آنها هر جا كه لازم بود را ترمیم و بازسازی می كردند. مردم محلی نیز با دیدن این کار خوب، دست کمک به آنها دادند. برخی سیمان عرضه می کردند. دیگران پیشنهاد رنگ دادند ... مردم با کمک های یکدیگر اینگونه همکاری کردند. همه این جوانان به حرفه های مختلفی تعلق دارند. از این رو، آنها آخر هفته ها وقت می گرفتند و برای معبد کار می کردند. آنها علاوه بر نصب دروازه ها برای برقراری ارتباط، عظمت قدیمی معبد را احیاء کردند. اشتیاق و تعهد راسخ دو وسیله ای هستند که مردم می توانند از طریق آنها به هر هدفی برسند. وقتی جوانان هند را می بینم، احساس خوشحالی و اطمینان می کنم. خوشحال و مطمئن، زیرا جوانان کشور من رویکرد "Can Do" و روحیه "Will Do" را در خود دارند. هیچ چالشی برای آنها خیلی بزرگ نیست. هیچ چیز برای آنها دور از دسترس نیست. من درباره معلمی از تامیل نادو خواندم. نام او " ان. کی. هیمالتا" است و در مدرسه ای در "ویدوپوررَم" قدیمی ترین زبان جهان را تدریس می کند. حتی بیماری همه گیرکرونا نیز نتوانست مانعی در کار تدریس وی ایجاد کند. آره! چالش ها قطعاً وجود داشت اما او راهی ابتکاری یافت. او تمام 53 فصل این دوره آموزشی را ضبط کرد، فیلم های پویا ایجاد کرد، آنها را در محفظه قلم قرار داده و در بین دانشجویان خود توزیع کرد. دانشجویان وی از این امر بسیار مستفید شدند. آنها فصل ها را بصری می فهمیدند. در کنار این، او از طریق تلفن به ارتباط با دانش آموزان خود ادامه می داد. بنابراین، این مطالعه برای دانشجویان کاملاً جالب شد. در سراسر کشور در طول زمان کرونا، روشهای ابتکاری زیادی معلمان ایجاد کرده اند، مواد درسی که با خلاقیت تهیه کرده اند، در این دوره، مطالعات آنلاین بسیار ارزشمند شده است. من از همه معلمان می خواهم که حتماً مطالب این دوره را در پورتال "دیکشا" وزارت آموزش بارگذاری کنند. این به دانش آموزانی که در مناطق دوردست کشور اقامت دارند بسیار کمک خواهد کرد.
دوستان، اکنون اجازه دهید در مورد "هیرامان جی" از قبیله "کروا" از "جارکند" صحبت کنیم. هیرامان جی در دهکده "سینجو" ولسوالی "گروا" زندگی می کند. شما شگفت زده خواهید شد اگر بدانید که جمعیت قبیله کروا فقط 6000 نفر است که در تپه ها و جنگل های دور از شهرها زندگی می کنند. هیرامان جی وظیفه حفظ فرهنگ و هویت جامعه خود را بر عهده گرفته است. وی پس از 12 سال زحمت، یک فرهنگ لغت از زبان "کروا" ایجاد کرده است که در حال انقراض میباشد. در این فرهنگ لغت، وی بسیاری از واژه های "کروا" را از کلمات استفاده شده در خانه گرفته تا کلمات مورد استفاده در زندگی روزمره، که آنها را با معانی شان نوشته است. آنچه هیرامان جی برای جامعه "کروا" انجام داده است نمونه ای بارز از این کشور است.
هموطنان عزیزم، گفته می شود که یک شخص درباری برجسته در دربار اکبر شاه به نام "ابوالفضل" وجود داشت. وی پس از بازدید از کشمیر، اظهار داشت که این مکان دارای چنین منظره دیدنی است که می تواند روحیه تحریک پذیرترین و بدخلق ترین افراد را بالا ببرد و آنها را خوشحال بسازد. در واقع، منظور او از مزارع زعفران در کشمیر بود. قرن هاست که زعفران با کشمیر همراه است. زعفران کشمیری عمدتا در مکانهایی مانند "پولواما"، "بودگام" و "کیشتوار" کاشته می شود. در ماه می سال جاری، زعفران کشمیری برچسب نشان جغرافیایی یا برچسب GI داده شد. از این طریق، ما می خواهیم زعفران کشمیری را به یک برند محبوب جهانی تبدیل کنیم. زعفران کشمیری در سراسر جهان به عنوان ادویه ای معروف است که دارای خواص دارویی بسیاری میباشد. رایحه ای قوی، رنگ آن تیره و نخ های آن بلند و ضخیم است که ارزش دارویی آن را افزایش می دهد.
این میراث فرهنگی غنی جامو و کشمیر را نشان می دهد. و اگر در مورد کیفیت صحبت می کنید، زعفران کشمیر بی نظیر است و کاملاً متفاوت با زعفران سایر کشورها است. زعفران از کشمیر با شناسایی GI Tag اکنون هویت متمایزی پیدا کرده است. شما بسیار خوشحال خواهید شد که بدانید پس از گرفتن گواهینامه GI Tag، زعفران کشمیری در یک سوپرمارکت در دبی به فروش میرسد. اکنون صادرات آن افزایش خواهد یافت. این امر تلاش های ما را برای ساختن یک مدیریت "بهار بهارات" بیشتر تقویت می کند. این امر خصوصاً به دهقانان کشت کننده زعفران منتفع خواهد بود. حال نگاهی به دوسیه "عبدالمجید وانی"، ساکن منطقه "شار ترال" در "پولواما" بیندازید. او با کمک مأموریت ملی زعفران در مرکز تجارت در "پامپور" از طریق تجارت الکترونیکی، زعفران GI Tagged خود را می فروشد. افراد زیادی مانند وی در کشمیر مشغول این فعالیت هستند. دفعه دیگر که تصمیم به خرید زعفران گرفتید، به فکر خرید زعفران از کشمیر باشید! گرمای مردم کشمیری به حدی است که طعم متمایز و منحصر به فردی به زعفران می بخشد.
هموطنان عزیزم، فقط دو روز پیش "گیتا جیانتی" بود. گیتا در هر زمینه زندگی به ما الهام میبخشد. اما آیا تاکنون فکر کرده اید که چرا گیتا چنین هدیه فوق العاده ای است؟ این به این دلیل است که صدای خود "لُرد کریشنا" است. اما منحصر به فرد بودن گیتا در این است که با جستجوی دانش آغاز می شود ... با یک سوال شروع می شود. ارجونا از پروردگار سوالی پرسید، پرسید و فقط در آن صورت، جهان حکمت گیتا را دریافت. مانند گیتا، تمام خرد در فرهنگ ما با کنجکاوی آغاز می شود. اولین مانترا ودانتا "Athaato Brahm Jigyasa" است، یعنی بیا، با هم در مورد "براهم" جستجو کنیم. به همین دلیل است که ما در مورد تحقیق حتی در مورد "براهم" یعنی خالق نهایی صحبت می کنیم! قدرت کنجکاوی چنین است. کنجکاوی دائماً شما را به یادگیری چیز جدید القا می کند. در دوران کودکی، فقط به دلیل کنجکاوی یاد می گیریم. یعنی تا زمانی که کنجکاوی در ما وجود داشته باشد زنده هستیم. تا زمانی که کنجکاوی وجود داشته باشد، روند یادگیری چیزهای جدید ادامه می یابد. هیچ شرایط سن و سال در این مورد، مهم نیست. من نمونه ای از چنین انرژی کنجکاوی را شناختم، در مورد "شری تی. شرینی وساچرایا سوامی جی" Shri T. Srinivasacharya Swami ji، یک فرد مسن از تامیل نادو! "شری سوامی جی" نود و دو ساله است. حتی در این سن، او در حال نوشتن کتاب خود در کمپیوتر است. خودش هم تایپ می کند. حتما فکر می کنید نوشتن کتاب خوب است. اما در زمان او، هیچ کمپیوتری وجود نداشت. بنابراین، آیا او کمپیوتر را یاد گرفت؟ درست است که در دوران دانشجویی وی هیچ کمپیوتری نبوده است، اما، همچنان به همان اندازه که در جوانی کنجکاوی در ذهن و اعتماد به نفس او وجود داشت در پیری نیز چنین است. در حقیقت، "سوامی جی" دانشمند سانسکریت و تامیل است. وی تاکنون حدود 16 کتاب معنوی تالیف کرده است. با این حال، با ظهور کمپیوتر، وقتی متوجه شد که روش نوشتن و چاپ کتاب تغییر کرده است، او کامپیوتر و نرم افزارهای لازم را در سن 86 سالگی، بله، در هشتاد و شش سالگی فرا گرفت. اکنون او در حال تکمیل کتاب خود میباشد.
دوستان، زندگی "سوامی جی" یک نمونه زنده از این واقعیت است که زندگی پر از انرژی باقی می ماند، تا زمانی که کنجکاوی در زندگی و تمایل به یادگیری از بین نرود. از این رو، هرگز نباید فکر کنیم که عقب مانده ایم. از دست دادیمش. "فقط اگر ... ما هم این را یاد گرفته باشیم!" باید در ذهن ما باشد. حتی نباید فکر کنیم که نمی توانیم یاد بگیریم، یا نمی توانیم به جلو حرکت کنیم.
هموطنان عزیزم، ما فقط در مورد یادگیری و انجام کار جدید از روی کنجکاوی صحبت می کردیم. همچنین در سال جدید به قطعنامه های جدید اشاره داشتیم. اما برخی از افراد نیز هستند که به طور مداوم به انجام کار جدید ادامه می دهند و همچنان مصوبات جدید را انجام می دهند. شما نیز حتماً در زندگی احساس کرده اید که وقتی کاری برای جامعه انجام می دهیم، جامعه خود به ما انرژی لازم برای انجام بسیاری از کارها را می دهد. کارهای مهم را می توان با انگیزه هایی به ظاهر ساده انجام داد. یکی از این جوانان "شریمن پردیپ سنگون" است! " پردیپ" در منطقه " گروگرم" از سال 2016 یک کمپین تحت عنوان "تداوی هیمالیا" را اجرا می کند. او با تیم و داوطلبان خود به مناطق مختلف در هیمالیا می رود و در آنجا زباله های پلاستیکی ریخته شده توسط گردشگران را تمیز می کنند. تاکنون "پردیپ جی" تعداد زیادی پلاستیک را از مکان های مختلف گردشگری در هیمالیا تمیز کرده است. به همین ترتیب، یک زن و شوهر جوان در "کرناتاکا"،به نامهای "آنودیپ و مینوشا" زندگی میکنند. انودیپ و مینوشا فقط ماه گذشته نومبر ازدواج کردند. بسیاری از جوانان پس از ازدواج به مسافرت می روند، اما این دو کار متفاوتی انجام دادند. هر دوی آنها همیشه می دیدند که مردم برای مسافرت بیرون می روند، اما هر کجا که می روند، زباله های زیادی را پشت سر می گذارند. وضعیت مشابهی در ساحل "سامشوار" در "کارناتاکا" حاکم بود. "انوديپ و مينوشا" تصميم گرفتند كه زباله هايي را كه مردم در ساحل "سامشوار" بر جاي گذاشته اند پاك كنند. این اولین عزمی بود که هر دو زن و شوهر پس از ازدواج اتخاذ کردند. آنها با هم زباله های زیادی را در ساحل تمیز کردند. "انودیپ" همچنین عزم خود را در شبکه های اجتماعی به اشتراک گذاشت و پس از آن! با الهام از اندیشه بزرگوارانه او، تعدادی از جوانان آمدند و به او پیوستند. تعجب خواهید کرد اگر بدانید که این افراد بیش از 800 کیلوگرم زباله را از ساحل "سامشوار" پاک کرده اند.
دوستان، در میان این تلاش ها، ما همچنین باید فکر کنیم که این زباله ها در وهله اول منظره سواحل و کوه ها را چگونه زشت نمایان میکنند. به هر حال، این فقط یکی از ماست که این زباله ها را آنجا می گذارد. ما باید یک کار نظافتی مانند "پردیپ" و انودیپ – مینوسا را انجام دهیم. اما حتی قبل از آن، ما نیز باید تصمیم بگیریم که برای شروع، زباله ها را جمع آوری کنیم. به هر حال، این اولین قطعنامه کمپین هند پاک است. بله، می خواهم چیز دیگری را به شما یادآوری کنم. به دلیل کرونا، امسال نمی توان زیاد در مورد آن بحث کرد. ما باید کشور خود را از پلاستیک یکبار مصرف پاک کنیم. این نیز یکی از مصوبات سال 2021 است. در پایان، بهترین آرزوها را برای شما برای سال نو دارم. خودتان سالم باشید و خانواده خود را نیز سالم نگه دارید. سال آینده، در ما جنوری، در برنامه " من کی باآت" موضوعات جدیدی را برای شما عنوان خواهم کرد.
بسیار متشکرم
Comments
Post a Comment