"من کی بات"

مترجم: سید عبدالله بهزاد

سخنرانی ماهانه صدراعظم نریندرا "مودی" با ملت هند تحت برنامه ماهانه رادیوای "من کی بات"

هموطنان عزیزم، نمسکار!

امروز می خواهم خبرهای خوب را در ابتدای"من کی بات" با همه شما به اشتراک بگذارم. هر هندی افتخار خواهد کرد که بداند بت بسیار قدیمی " دیوی آناپورنا" در حال بازگشت از کانادا به هند است. این بت از معبد "وارناسی" دزدیده شد و حدود 100 سال پیش در حدود سال 1913 از کشور قاچاق شد. من از دولت کانادا و از همه کسانی که به خاطر این بزرگ مَنِشی که این کار خیرخواهانه را امکان پذیر ساختند، سپاسگزارم. "ماتا آناپورنا" رابطه بسیار ویژه ای با کاشی دارد. اکنون بازگشت بت او برای همه ما خوشایند است. درست مانند بت "ماتا آناپورنا"، بسیاری از میراث با ارزش ما به دست باندهای بین المللی رنجهایی برده اند. این باندها، آنها را با قیمت بسیار بالایی در بازارهای بین المللی به فروش می رسانند. اکنون نه تنها آنها تحت محدودیت های شدید قرار دارند، بلکه هند نیز تلاش های خود را برای بازگرداندن آنها افزایش داده است. به دلیل چنین تلاشهایی، هند در بازگرداندن بسیاری از این گونه بتها و مصنوعات در چند سال گذشته موفق بوده است. یک مورد دیگر نیز همزمان با بازگشت بت "ماتا آناپورنا" وجود دارد ... هفته "میراث جهانی" فقط چند روز پیش جشن گرفته شد. هفته میراث جهانی فرصتی شگفت انگیز برای دوستداران فرهنگ فراهم می کند تا بتوانند گذشته را مرور کنند و از تاریخچه این نقاط عطف مهم آگاهی پیدا کنند. به رغم وجود روزهای کرونایی، این بار، ما همراه با مردم شاهدیم که این هفته میراث را به شکلی ابتکاری جشن می گیریم. وجود فرهنگ در هنگام بحران، به مردم کمک زیادی می کند و نقش مهمی در کنترل آن دارد. فرهنگ حتی با کمک فناوری به عنوان یک چارجر احساسی عمل می کند. امروز، بسیاری از موزیم ها و کتابخانه های کشور در تلاشند تا مجموعه خود را کاملا دیجیتالی کنند. در دهلی، موزیم ملی ما تلاش های قابل تقدیری در این زمینه انجام داده است. موزیم ملی در تلاش است تا حدود ده گالری مجازی را معرفی کند - جالب نیست! اکنون، در خانه خود نشسته ، می توانید گالری های موزیم ملی دهلی را ببینید. از یک طرف، مهم است که میراث فرهنگی از طریق رسانه ها به دست حداکثر افراد برسد. استفاده از فناوری نیز برای حفاظت از این میراث مهم است.

اخیراً داشتم در مورد یک پروژه جالب می خواندم. در شمال کشور " ناروی" یک جزیره به نام "سوالبارد" وجود دارد. پروژه ای، "بایگانی جهانی قطب شمال" (Arctic World Archive) در این جزیره راه اندازی شده است. داده های ارزشمند میراث در این بایگانی ذخیره شده است، به گونه ای که هیچ فاجعه طبیعی یا انسانی نمی تواند بر آن تأثیر بگذارد. به تازگی، معلوماتی دریافت کرده ایم که میراث غارهای "اجانتا" نیز طی این پروژه، دیجیتالی و حفظ می شود. نمای کاملی از غارهای "اجنتا" باید نمایش داده شود. همراه با نقاشی دیجیتالی و ترمیم شده، باید دارای اسناد و نقل قول های مهم مربوط به آن نیز وجود داشته باشد.

دوستان، همه گیری کرونا از یک طرف شیوه های کار ما را تغییر داده است و از طرف دیگر، فرصتی را برای ما فراهم کرده است که طبیعت را به روشی جدید تجربه کنیم. دیدگاه ما در مشاهده طبیعت نیز دستخوش تغییر شده است. اکنون پا به فصل زمستان گذاشته ایم. ما می توانیم رنگهای بیشماری از طبیعت را ببینیم. طی چند روز گذشته، اینترنت پر از تصاویر شکوفه های گیلاس است. ممکن است فکر کنید که وقتی من به شکوفه های گیلاس اشاره می کنم، در مورد هویت متمایز جاپان صحبت می کنم اما اینطور نیست. اینها تصاویر جاپان نیستند. این تصاویر از "شیلانگ" در ایالت "میگالیا" است. این شکوفه های گیلاس باعث زیبایی بیشتر "میگالیا" شده است.

دوستان، دوازدهم ماه نوامبر آغاز 125 سالگی جشن سالگرد تولد داکتر "سلیم علی " بود. داکتر سلیم کارهای برجسته ای در زمینه پرنده شناسی در دنیای پرندگان انجام داده است. این امر همچنین تماشاگران پرندگان جهان را به سمت هند جذب کرده است. من همیشه یک ستایشگر پرشور مردم عاشق تماشای پرندگان بوده ام. با نهایت صبر و حوصله، ساعت ها با هم از صبح تا غروب می توانند به تماشای پرندگان بنشینند و از زیبایی منظره طبیعت لذت ببرند. آنها همچنین دانش به دست آمده را به ما منتقل می کنند. در هند نیز بسیاری از انجمن های پرنده شناسی فعال هستند. شما نیز باید خود را به این موضوع وصل کنید. در میان عادی بودن زندگی ام، اخیراً در "کوادیا"، فرصتی به یاد ماندنی برای گذراندن وقت با پرندگان نیز پیدا کردم. زمان سپری شده در میان پرندگان شما را به طبیعت نزدیکتر می کند، همچنین به شما در زمینه محیط، الهام می بخشد.

هموطنان عزیزم، فرهنگ و علوم هندوستان همیشه مرکز علمی مجذوب کننده برای همه دنیا بوده است. بسیاری از مردم برای کشف و مطالعه آنها به هند آمدند و برای همیشه ماندند، در حالی که برخی از آنها به عنوان حامل این فرهنگ به کشورهای مربوطه خود بازگشتند. من فرصتی پیدا کردم تا در مورد کار "یوناس مَسِتی" (Jonas Masetti)، معروف به "ویشوانات"، معلوماتی کسب کنم. "یوناس" کتب مقدس هندوان - گیتا و ویدانتا را به مردم در برازیل آموزش می دهد. او موسسه ای به نام "ویشوویدیا" را اداره می کند، که واقع در تپه های پتروپولیس که یک ساعت فاصله با شهر "ریودوجانیرو" است. یوناس، پس از تحصیل در رشته انجینیری مکانیک، در کمپنی "بورس" خود کار کرد. بعداً او به سمت فرهنگ هند، به ویژه "ویدانتا" گرایش پیدا کرد. از سهام تا معنویت، واقعاً یک سفر طولانی برای او بوده است. یوناس در هندوستان فلسفه "ویدانتا" را آموخت و به مدت چهار سال در "ارشا ویدیا گوروکولام" در "کویم باتور" اقامت گزید. یوناس یک تخصص دیگر نیز دارد - او از فناوری برای تبلیغ پیام خود استفاده می کند. او به طور مرتب برنامه های آنلاین را ارائه می دهد. او همچنین یک پادکست روزانه نیز میسازد. طی هفت سال گذشته، یوناس از طریق دوره های آزاد خود درباره ویدانتا، بیش از یک و نیم لک دانش آموز را تدریس کرده است. یوناس نه تنها کار بزرگی انجام می دهد - بلکه این کار را از طریق زبانی که توسط تعداد زیادی از مردم قابل درک است انجام می دهد. مردم علاقه زیادی به دانستن این مسئله دارند که در این دوره کرونا و قرنطینه می تواند به آنها کمک کند. من از طریق رسانه ها و "من کی بات" به زحمات یوناس تبریک گفته و در کارهای آینده برای او آرزوی سلامتی دارم.

دوستان، به همین ترتیب ممکن است یک خبر توجه شما را جلب کرده باشد. داکتر " گـُرَو شرما"، نماینده تازه انتخاب شده در نیوزیلند، به یکی از زبانهای باستانی جهان - سانسکریت - سوگند یاد کرد. اشاعه فرهنگ هندی بر روی بخشی از جامعه هندی تبار باعث غرور ما می شود. من از طریق سخنرانی " من کی بات" بهترین آرزوها را برای "گـُرَو شرما جی" دارم. همه ما آرزو می کنیم که او در خدمت به مردم نیوزلند به دستاوردهای جدیدتری دست یابد.

هموطنان عزیزم، در تاریخ 30 نوامبر، ما 551 مین " پراکاش پرو"، سالگرد تولد "گورو نانک دیو جی" را جشن می گیریم. در سراسر جهان، تأثیر "گورو نانک دیو جی" کاملاً مشهود است.

از ونکوور تا ولینگتُن، از سنگاپور تا افریقای جنوبی پیام های او در گوشه و کنار شنیده می شود. این در " گورو گرنت صاحب" ذکر شده است – " سیوک کو سیوا بُن آیی"، این کار یک سیواک (خادم) است، یک بنده خدمت می کند. در چند سال گذشته در بسیاری از مقاطع مهم، این فرصت را داشتیم که به عنوان سیوک خدمت کنیم. حضرت گورو صاحب به ما فرصت خدمت داد تا از 550 همین پراکاش پرو یعنی سالگرد تولد " گورو نانک دیو جی"، 350 همین پراکاش پرو " شری گورو گوویند سینگه"، سال آینده از 400 مین پراکاش پرو "شری گورو تیغ بهادر جی" تجلیل بعمل بیاوریم. احساس می کنم از طرف "گورو صاحب" به طور ویژه ای مورد لطف قرار گرفته ام که وی مرا از نزدیک با کارهای خود همراهی کرده است.

دوستان، آیا می دانید یک "گورو دوارا" یا درمسال، " لکپت گوردواره صاحب" که در "کوچ" وجود دارد. "شری گورو نانک جی" در طول سفرهای معنوی خود، در "لکپت گوردواره صاحب" اقامت داشته بود. در طی زلزله سال 2001، این گوردواره نیز با خسارتی مواجه شد. این از برکات "گورو صاحب" بود که توانستم از ترمیم آن اطمینان حاصل کنم. نه تنها بازسازی انجام شد، بلکه شکوه و عظمت آن نیز دوباره احیا شد. همه ما از نعمتهای فراوان "گورو صاحب" برخوردار شدیم. تلاش های مرمت "لکپت گوردواره" در سال 2004 جایزه ممتاز میراث فرهنگی آسیا و اقیانوسیه یونسکو به این گردواره اعطا شد. هیئت داورانی که این جایزه را اعطا کردند، دریافتند که در هنگام مرمت، به جزئیات عالی هنری و معماری توجه ویژه ای شده است. هیئت منصفه همچنین خاطر نشان کرد که در ترمیم "گوردواره" نه تنها جامعه سیک ها به طور فعال شرکت داشتند، بلکه این کار تحت هدایت آنها نیز انجام شده است. من زمانی که حتی سر وزیر نبودم، این بخت را داشتم که از "لکپت گوردواره" دیدن کنم. قبلاً احساس می کردم که در آنجا حس انرژی زیادی به من دست میدهد. همه از بازدید این گوردواره احساس خوشی می کنند. من بسیار سپاسگزارم که "گورو صاحب" به من این امکان را داده است که به طور منظم به او خدمت کنم.

افتتاح دهلیز "کرتارپور صاحب" در نومبر سال گذشته کاری تاریخی بود. این کار را مادام العمر در قلبم گرامی خواهم داشت. این خوش چانسی همه ما است که فرصتی پیدا کردیم که یکبار دیگر به "شری دربار صاحب" خدمت کنیم. اکنون ارسال کمک به خدمات "دربار صاحب" برای برادران و خواهران سیک در خارج از کشور آسان تر شده است. با اجرای این مرحله، جامعه سیک در سراسر جهان به "دربار صاحب" نزدیکتر شده اند.

دوستان، این "گورو نانک دیو جی" بود که سنت "لنگر" را آغاز کرد و ما دیدیم که چگونه جامعه سیک ها در سراسر جهان، سنت تغذیه مردم را در این دوره از کرونا ادامه داده و به بشریت خدمت می کنند - این سنت همیشه الهام بخش ما است. کاش همه ما به عنوان "سیوک" به کار خود ادامه دهیم. باشد که "گورو صاحب" به همین روش از من و هموطنان خدماتی دریافت کند. یک بار دیگر بهترین خوشی ها را برای "گورو نانک جایانتی" آرزومندم.

هموطنان عزیزم، طی چند روز گذشته این فرصت را داشتم که با دانشجویان چندین دانشگاه در سراسر کشور تعاملی داشته باشم و بخشی از رویدادهای مهم سفر آنها باشم. از طریق تکنولوژی قادر به برقراری ارتباط با دانشجویان IIT- گواتی، IIT-دهلی، دانشگاه "دین دیال پطرولیوم" گاندی نگر، JNUدانشگاه جواهر لال نهرو دهلی، دانشگاه میسور و دانشگاه لکنهو شدم. حضور در میان جوانان کشور بسیار طراوت و انرژی بخش است. مجموعه های دانشگاه ها به نوعی مانند یک هند کوچک میباشند. از یک سو، در آنجا شاهد تنوع هند هستیم و از سوی دیگر، ما علاقه زیادی به تغییرات برای هند جدید پیدا می کنیم. قبل از کرونا، هنگامی که من بطور حضوری در هر موسسه تحصیلاتی می رفتم، میخواستم تا از دانش آموزان کم بضاعت مکاتب اطراف که به این کار، دعوت شوند. آن کودکان به عنوان مهمان ویژه من در این کار عملی شرکت میکردند. هنگامی که یک کودک کوچک در این کار بزرگ یک داکتر جوان، انجینیر و یا یک دانشمند را مشاهده می کرد و می دید شخصی مدال دریافت می کند، رویاهای جدیدی در کودک بیدار می شد – تحت عنوان "من هم می توانم این کار را انجام دهم"، این کار اعتماد به نفس ایجاد میکند. الهام قاطعیت است.

دوستان، علاوه بر این، من همیشه علاقه مندم که بدانم فارغ التحصیلان موسسات تحصیلاتی چه کسانی هستند، چه توافق نامه ای از نظر موسسات برای ارتباط منظم با فارغ التحصیلان خود وجود دارد، شبکه فارغ التحصیلان آنها چقدر زنده است.

دوستان جوان من، شما فقط محصل یک دانشگاه تا زمانی که در آنجا تحصیل می کنید، نیستید، بلکه مادام العمر فارغ التحصیلان آن دانشگاه میباشید.

پس از ترک مکتب یا دانشگاه، دو چیز هرگز پایان نمی یابد - یکی، تأثیر تحصیلات و دوم، پیوند شما با همان مکتب یا دانشگاه. هر زمان که فارغ التحصیلان با یکدیگر تعامل داشته باشند، در خاطرات آنها از مکتب یا دانشگاه، زمان بیشتری برای یادآوریِ زمان دانشگاه و لحظاتی که با دوستان می گذرانیم، بیشتر از کتاب و تحصیل است و از این خاطرات یک احساس متولد می شود که کاری برای همان موسسه تحصلات عالی انجام بدهند.

چه چیزی می تواند خوشبختی بیشتری نسبت به دستیابی به توسعه مکانی که شخصیت شما در آن شکل گرفته است را به ارمغان بیاورد؟ من چنین تلاشهایی را خوانده ام، جایی که دانشجویان سابق بسیاری به دانشگاه های قدیمی خود پاسخ داده اند. امروزه فارغ التحصیلان در این زمینه بسیار فعال هستند. IITians یا فارغ التحصیلا ن انستیتیوهای فناوری هندی امکانات بسیاری را در موسسات خود مانند، مراکز کنفرانس، مراکز مدیریت و مراکز احیاء ایجاد کرده اند که با تلاش همان فارغ التحصیلان سابق ایجاد شده است. همه این تلاش ها باعث بهبود در تجربه یادگیری دانشجویان فعلی می شود. IIT دهلی یک صندوق وقف را ایجاد کرده است که ایده ای درخشان است. فرهنگ چنین موقوفاتی در دانشگاه های مشهور در سراسر جهان وجود دارد که به دانشجویان کمک می کند. من فکر می کنم دانشگاه های هند نیز قادر به نهادینه سازی این فرهنگ هستند.

وقتی نوبت به برگرداندن چیزی می رسد، نمی توان هیچ چیز را بزرگ یا کوچک دانست. حتی کوچکترین کمک هم مهم است. هر تلاشی مهم است. غالباً، دانش آموخته گان نقش بسیار مهمی در بالابردن سطح فناوری موسسات تحصیلات عالی خود، در ساخت ساختمان ها، شروع جوایز و بورس های تحصیلی و شروع برنامه های توسعه مهارت دارند. انجمن های قدیمی دانش آموزان برخی مکاتب برنامه های راهنمایی را شروع کرده اند. در این برنامه ها، آنها دانش آموزان را از گروه های مختلف راهنمایی می کنند و همچنین درباره چشم اندازهای آموزشی بحث می کنند. انجمن فارغ التحصیلان در بسیاری از مکاتب، به ویژه در مکاتب شبانه روزی، جایی که آنها فعالیت هایی مانند مسابقات ورزشی و خدمات اجتماعی را سازمان می دهند، قوی هستند.

من از دانشجویان سابق می خواهم که پیوند خود را با دانشگاهی که در آن تحصیل کرده اند ثابت نگهدارند! خواه در سطح مکتب، دانشکده یا دانشگاه باشد. من همچنین از موسسات می خواهم که روی روشهای جدید و ابتکاری تعامل دانش آموختگان کار کنند و سیستم عاملهای خلاقانه ای ایجاد کنند تا فارغ التحصیلان بتوانند به طور فعال با هم در ارتباط باشند. یک شبکه قوی و فعال فارغ التحصیلان نه تنها در دانشگاه های بزرگ، بلکه در مکاتب روستاهای ما نیز مورد نیاز است.

هموطنان عزیزم، 5 دسمبر سالگرد رحلت "شری آروبیندو" است. هرچه "شری آروبیندو" را بیشتر بخوانیم، بینشی که دریافت می کنیم، بیشتر است. هرچه دوستان جوانم بیشتر در مورد "شری آروبیندو" معلومات کسب کنند، اراده آنها در مورد خودشان بیشتر می شود و خود را غنی احساس می کنند. وضعیت هوشیاری درونی که در آن هستید، جایی که در تلاش برای دستیابی به بسیاری از تصمیمات هستید، در میان همه اینها، همیشه الهام بخشی جدیدی از "شری آروبیندو" دریافت خواهید کرد. خواهید دید که او راهی جدید به شما نشان می دهد! درست همانطور که در حال حاضر وقتی ما در حال پیشبرد کمپین "آواز برای مردم محلی" هستیم، فلسفه "شری آروبیندو" در مورد "وطن من" (سوادیشی) مسیر را به ما نشان می دهد.

در زبان "بنگلا" شعر بسیار ژرفی وجود دارد:

اینجا حتی سوزن خیاطی و چوب گوگرد هم توسط کشتی های خارجی می آید! مردم حتی در خوردن، آشامیدن و خوابیدن آزاد نیستند!

او همچنین می گفت، مطلب "سوادیشی" یا وطن من این است که ما کارهای ساخته شده توسط کارگران و صنعتگران هندی خود را در اولویت قرار دهیم. این طور نیست که "شری آروبیندو" هرگز مخالف یادگیری چیزی از خارج از کشور باشد. هر کجا چیز جدیدی وجود دارد ، ما باید از آنجا یاد بگیریم و سپس آنچه را که می تواند برای کشور ما خوب باشد را باید حمایت و تشویق کنیم که این روح ابتکار " آواز برای مردم محلی" در مبارزات " هند متکی به خود" (Atmanirbhar Bharat) است. به خصوص آنچه " شری آروبیندو" درباره پذیرش "سوادیشی" اظهار نظر کرده است، امروز باید توسط هر شهروند خوانده شود.

به همین ترتیب، نظرات "شری آروبیندو" در مورد آموزش بسیار شفاف است. وی تحصیلات را محدود به داشتن دانش، درجه و شغل محدود نمی دانست. "شری آروبیندو" می گفت که آموزش ملی ما باید بر روی آموزش قلب و ذهن نسل جوان ما باشد، یعنی رشد علمی ذهن و اخلاق هند در قلب نیز وجود داشته باشد. پس فقط یک جوان می تواند تبدیل به یک شهروند بهتر کشور شود، هرچه "شری اوروبیندو" در مورد آموزش ملی گفته و انتظار داشته، اکنون این کشور از طریق سیاست جدید آموزش ملی به آن رسیده است.

هموطنان عزیز من، ابعاد جدیدی به زراعت و فعالیتهای مربوط به آن در هند اضافه می شود. اصلاحات زراعی در چند روز گذشته اکنون درهای جدیدی را برای زارعان ما باز کرده است. خواسته هایی که سالهاست توسط زارعان مطرح می شود، و هر حزب سیاسی، در یک زمان یا طرف دیگر قول تحقق آن را می دهد، این خواسته ها برآورده شده است. پس از مشورت فراوان، پارلمان هند به اصلاحات زراعتی شکل قانونی داد. این اصلاحات نه تنها باعث از بین بردن مشکلات زارعان ما شده، بلکه به آنها حقوق و فرصت های جدیدی نیز می بخشد. فقط در مدت کوتاهی از زمان، این حقوق جدید برای بهبود مشکلات زارعان ما شروع شده است. شما نیز باید بدانید که چگونه " جیتندرا بهو جی"، دهقانی از منطقه " دوله" در ایالت " مهارشترا"، از قوانین مزرعه که اخیراً اعلام شده استفاده کرده است. "جیتندرا بهوجی" جواری کاشته بود و تصمیم گرفت محصولات خود را به قیمت مناسب به تاجران بفروشد. هزینه کل محصول تقریباً سه لک و سی و دو هزار روپیه تثبیت شد. "جیتندرا بهوجی" حتی بیست و پنج هزار روپیه پیش پرداخت دریافت کرد. تصمیم گرفته شده بود که مبلغ معوقه ظرف پانزده روز بطور کامل پرداخت شود. با این حال، بعداً چنین شرایطی پیش آمد که باقیمانده پول قابل پرداخت خود را دریافت نکرد. محصول را از دهقان بخرید، پرداخت پول را ماهها معطل نگه دارید، احتمالاً این رسم دیرینه ای بود که خریداران جواری از آن پیروی می کردند. این در حالی بود که "جیتندرا جی" بمدت چهار ماه نتوانست قروض خود را پرداخت کند. در این شرایط، قوانین جدید زراعت که در ماه سپتمبر تصویب شد به کمک او آمد. طبق این قانون، تصمیم بر این شد که کلیه حقوق زارعان ظرف سه روز پس از خرید تصفیه شود، در صورت عدم انجام این امر، دهقان می تواند شکایت کند. یکی دیگر از جنبه های قابل توجه این قانون این است که سارنوال ولسوالی (SDM) باید ظرف یک ماه از رسیدگی به شکایات دهقان اطمینان حاصل کند. اکنون، با این قانون برادران دهقان ما قدرتمند تر شده و باید شکایت وی جبران شود. در نتیجه، او شکایتی کرد و ظرف چند روز پرداخت های معوقه اش تصفیه شد. این شناخت صحیح و کامل از قانون، باعث قدرت "جیتندرا جی" شد. هر یک از زمینه ها، دانش صحیح، فارغ از تصورات غلط و شایعات می تواند به عنوان یک قدرت و نیرو برای هر فرد عمل کند. " محمد اسلم جی" از منطقه "باران" در "راجستان" به همین روش برای افزایش آگاهی در میان زارعان کار می کند. وی همچنین رئیس یک سازمان تولید کنندگان زراعتی است. بله، درست شنیدی! - رئیس یک سازمان تولیدکنندگان زراعتی. امیدوارم این خبری دلخراش برای روسای کمپنی های بزرگ باشد - اینکه دهقانان مناطق دور افتاده کشور نیز در حال تبدیل شدن به رئیس سازمانهای تولیدات زارعتی هستند! دوستان، "محمد اسلم جی" گروه وتساپی را تشکیل داده است که متشکل از چندین دهقان از منطقه خودش میباشد. او در این گروه هر روز قیمتهای رایج در بازارهای محلی مناطق همسایه را به زارعان، به روزرسانی می کند. سازمان تولید کنندگان زراعتی خودش نیز از بطور مستقیم محصولات زارعان را خریداری می کند، از این رو، این تلاش او همچنین به دهقانان در تصمیم گیری کمک می کند.

دوستان، آگاهی روحیه را به وجود می آورد. " شری ویرندرا یادو جی" یکی از این کارآفرینان در عرصه زراعت است که با آگاهی خود بر زندگی هزاران نفر تأثیر گذاشته است. مدتی پیش، "ویرندرا یادو جی" در استرالیا زندگی می کرد. او دو سال پیش به هند آمد و اکنون در "کیتال" در ایالت "هاریانا" زندگی می کند. درست مثل دیگران، باقی مانده کاهِ محصولات در مزارع نیز برای او نگران کننده بود. برای یافتن راه حل این مسئله در سطح گسترده ای کار صورت گرفت. با این حال امروز در "من کی بات"، من بطور خاص از"ویرندرا جی" نام می برم زیرا تلاش های او متفاوت است و راهی جدید به جلو را نشان می دهد. برای یافتن راه حلی برای این مواد زائد، "ویرندرا جی" دستگاهی به نام "استراو بالر" (Straw Baler) را برای بسته بندی کردن کاه، خریداری کرد. برای این کار، او از نهاد " اگریکو" (Agricu) کمک مالی نیز دریافت کرد.

هموطنان عزیزم، در"من کی بات"، ما به طیف گسترده ای از موضوعات اشاره می کنیم. با این حال، یک سال از وقوع چنین حادثه ای گذشته است که ما هرگز دوست نداریم آن را به نیکی یاد کنیم. تقریباً یک سال میگذرد از روزی که جهان از اولین مورد کرونا مطلع شده است. از آن زمان تاکنون، کل جهان شاهد چندین فراز و نشیبی بوده است. اکنون با بیرون آمدن از قرنطین، بحث در مورد واکسین آغاز شده است، با این حال، هر نوع سهل انگاری در مورد کرونا، حتی اکنون میتواند کشنده باشد. ما باید محکم به مبارزه با کرونا ادامه دهیم.

دوستان، سالروز مرگ "بابا صاحب امبیدکار"، چند روز دیگر در تاریخ 6 دسمبر میباشد. علاوه بر ادای احترام به بابا صاحب، این روز همچنین فرصتی است برای تأیید عزم کشورمان و پایبندی به وظایفی که قانون اساسی به عنوان فردی به ما محول کرده است. بخش بزرگی از کشور نیز شاهد آغاز زمستان است. بسیاری از مناطق بارش برف را تجربه می کنند. در این هوا، ما باید از فرزندان و بزرگترهای خانواده، به ویژه بیماران، مراقبت کنیم و خودمان نیز اقدامات احتیاطی را انجام دهیم. این باعث خوشحالی من است که می بینم مردم به نیازمندان دور و بر خود کمک می کنند. مخصوصا در کمک کردن لباسهای گرم به آنها. زمستان مشکلات زیادی را برای حیوانات بی بضاعت به وجود می آورد و بسیاری از مردم به کمک آنها می آیند. نسل جوان ما در چنین ابتکاراتی مشارکت فعال دارد. دوستان، دفعه بعدی که در "من کی بات" دیدار خواهیم کرد، سال 2020 رو به پایان میباشد. با امیدهای جدید و ایمان، ما به جلو حرکت خواهیم کرد. اکنون هر پیشنهادی یا ایده ای دارید، همچنان به اشتراک گذاری با من ادامه دهید. بهترین آرزوهایم برای همه شما، امیدوارم همه شما سالم بمانید و برای وطن فعال باشید.

خیلی خیلی سپاسگزارم.