فراخوان نخست وزیر هند برای ارتقا و آموزشهای مسلکی
نویسنده: سونیل " گتادی"
مترجم: سید عبدالله " بهزاد"
حالا زمان برای تغییر است، زمان برای ایجاد فرصت است. اما اکنون این فرصت ها بخاطر بیماری همه گیر کووید – 19 دشوار شده است. کرونا اقتصاد جهانی را ویران کرده است. هند نیز در سه ماهه اول این سال مالی با کندی اقتصادی روبرو شده است. اما، در حالی که اقتصاد جهانی همچنان در یک شیب لغزنده قرار دارد، اقتصاد هند در حال بازگشت به صعود است.
در چنین شرایطی، صدراعظم" نریندرا مودی" با اصرار بر اینکه مهارت، کسب مجدد مهارت و مهارت بالاتر، بزرگترین نیاز یک اقتصاد در حال رشد مانند هند است، بر این مسله تاکید میکند. صدراعظم خطاب به کنوانسیون صد ساله 2020 دانشگاه "میسور" از طریق ویدیو کنفرانس گفت که دانشگاه میسور مرکز سیستم آموزش عالی هند باستان، آرزوها و توانایی های هند آینده است و چشم انداز "راجارشی" "نالوادی" را تحقق بخشیده است. وی همچنین به فعالانی در سطح کشور مانند داکتر " سروپالی راداکریشن" که در دانشگاه مذکور تدریس می کرد اشاره کرد.
آقای صدر اعظم دانش آموزان را به استفاده از دانش خود که به دست آمده از طریق آموزش در مراحل مختلف زندگی واقعی است، تشویق کرد. وی زندگی واقعی را یک دانشگاه بزرگ نامید که روشهای مختلفی برای کاربرد دانش را می آموزاند.
هدف اصلی بیانیه صدراعظم مودی این است که تغییر تنها راه ثبات برای ادامه روند رو به رشد هند در زمان دشوار است. هیچ چیز فراتر از حقیقت نیست.
مطالعه اخیر موسسه جهانی "مک کینزی" به این نتیجه رسیده است که تا سال 2030 بین 400 تا 800 میلیون شغل در سراسر جهان مکانیزه خواهد شد.
طبق نظرسنجی اخیر انجمن ملی شرکتهای نرم افزاری (NASSCOM)، فقط در بخش تکنولوژی معلوماتی در هند، تقریباً 40 درصد از حدود چهار میلیون کارگر در سالهای گذشته، با کنار آمدن با فناوریهای جدید نیاز به کسب مجدد مهارتهای جدید دارند مانند فضای مجازی کلَود(ابری)،هوش مصنوعی و تجزیه و تحلیل داده های بزرگ.
شکی نیست که هند باید جوانان خود را به مهارتهای کاری بیشتری مجهز کند. در حال حاضر، این کشور یک نیروی کار باسواد و بدون مهارت های لازم در بازار جهانی را، جهانی می کند. براساس گزارشی از مشاور صدراعظم در شورای ملی توسعه مهارتها، در میان افراد گروه سنی 15 تا 29 سال، فقط 2 درصد آموزش حرفه ای رسمی و 8 درصد آموزش غیر رسمی حرفه ای دیده اند.
در سراسر کره زمین، میلیون ها جوان به دلیل کمبود مهارتهای لازم از کار اخراج می شوند. یکی از دلایل بیکاری جوانان بیکاری ساختاری است، عدم تطابق مهارت هایی که کارگران در اقتصاد می توانند با مهارت های کارفرمایان از کارگران ارائه دهند. جوانان تقریباً سه برابر بیشتر از بزرگسالان به دلیل کمبود مهارت بیکاری روبرو هستند، آنها بطور مداوم در معرض کیفیت پایین شغل و بیشتر نابرابری های بازار کار قرار دارند. علاوه بر این، زنان به احتمال زیاد کم کار می شوند و حقوق کمتری دریافت می کنند و مجبور به انجام کارهای پاره وقت یا کار با قراردادهای موقت می شوند. بیکاری، ساختار تمام مناطق جهان را تحت تأثیر قرار می دهد و نه تنها بر اقتصاد تأثیر می گذارد بلکه انتقال به جوامع عادلانه و فراگیر را که در دستور کار توسعه پایدار 2030 پیش بینی شده است، با مشکل مواجه می کند.
کارشناسان می گویند نیاز به "مهارت، به روز رسانی مجدد مهارت و ارتقاء مهارت" را می توان از این واقعیت سنجید که در سطح جهانی، از هر پنج جوان یک نفر "در استخدام، تحصیل و آموزش نیست". در حالی که جمعیت جوانان بین سالهای 1997 و 2017 به میزان 139 میلیون نفر رشد کرده است. مشکل این است که نیروی کار جوانان 58.7 میلیون نفر کاهش یافته است. تقریباً از هر پنج کارگر جوان در دو اقتصاد در کشورهای در حال ظهور و در حال توسعه با کمتر از 3.10 دلار امریکایی در روز زندگی می کنند که معادل 200 روپیه هندی است.
نوآوری، کلید توسعه مهارت است. همانطور که صدراعظم مودی به درستی هنگام سخنرانی خویش به آن اشاره کرد. وی مشاهده کرد که موسسات باید بر "مراکز ایجاد مهارت"، "مراکز توسعه فناوری"، "ارتباط صنعت و دانشگاه" و "تحقیقات بین رشته ای" تمرکز کنند. این واقعاً دلگرم کننده است که که می بینیم ایجاد زیرساخت ها و اصلاحات ساختاری در بخش آموزش، مورد توجه ویژه دولت آقای مودی قرار گرفته است.
مترجم: سید عبدالله " بهزاد"
حالا زمان برای تغییر است، زمان برای ایجاد فرصت است. اما اکنون این فرصت ها بخاطر بیماری همه گیر کووید – 19 دشوار شده است. کرونا اقتصاد جهانی را ویران کرده است. هند نیز در سه ماهه اول این سال مالی با کندی اقتصادی روبرو شده است. اما، در حالی که اقتصاد جهانی همچنان در یک شیب لغزنده قرار دارد، اقتصاد هند در حال بازگشت به صعود است.
در چنین شرایطی، صدراعظم" نریندرا مودی" با اصرار بر اینکه مهارت، کسب مجدد مهارت و مهارت بالاتر، بزرگترین نیاز یک اقتصاد در حال رشد مانند هند است، بر این مسله تاکید میکند. صدراعظم خطاب به کنوانسیون صد ساله 2020 دانشگاه "میسور" از طریق ویدیو کنفرانس گفت که دانشگاه میسور مرکز سیستم آموزش عالی هند باستان، آرزوها و توانایی های هند آینده است و چشم انداز "راجارشی" "نالوادی" را تحقق بخشیده است. وی همچنین به فعالانی در سطح کشور مانند داکتر " سروپالی راداکریشن" که در دانشگاه مذکور تدریس می کرد اشاره کرد.
آقای صدر اعظم دانش آموزان را به استفاده از دانش خود که به دست آمده از طریق آموزش در مراحل مختلف زندگی واقعی است، تشویق کرد. وی زندگی واقعی را یک دانشگاه بزرگ نامید که روشهای مختلفی برای کاربرد دانش را می آموزاند.
هدف اصلی بیانیه صدراعظم مودی این است که تغییر تنها راه ثبات برای ادامه روند رو به رشد هند در زمان دشوار است. هیچ چیز فراتر از حقیقت نیست.
مطالعه اخیر موسسه جهانی "مک کینزی" به این نتیجه رسیده است که تا سال 2030 بین 400 تا 800 میلیون شغل در سراسر جهان مکانیزه خواهد شد.
طبق نظرسنجی اخیر انجمن ملی شرکتهای نرم افزاری (NASSCOM)، فقط در بخش تکنولوژی معلوماتی در هند، تقریباً 40 درصد از حدود چهار میلیون کارگر در سالهای گذشته، با کنار آمدن با فناوریهای جدید نیاز به کسب مجدد مهارتهای جدید دارند مانند فضای مجازی کلَود(ابری)،هوش مصنوعی و تجزیه و تحلیل داده های بزرگ.
شکی نیست که هند باید جوانان خود را به مهارتهای کاری بیشتری مجهز کند. در حال حاضر، این کشور یک نیروی کار باسواد و بدون مهارت های لازم در بازار جهانی را، جهانی می کند. براساس گزارشی از مشاور صدراعظم در شورای ملی توسعه مهارتها، در میان افراد گروه سنی 15 تا 29 سال، فقط 2 درصد آموزش حرفه ای رسمی و 8 درصد آموزش غیر رسمی حرفه ای دیده اند.
در سراسر کره زمین، میلیون ها جوان به دلیل کمبود مهارتهای لازم از کار اخراج می شوند. یکی از دلایل بیکاری جوانان بیکاری ساختاری است، عدم تطابق مهارت هایی که کارگران در اقتصاد می توانند با مهارت های کارفرمایان از کارگران ارائه دهند. جوانان تقریباً سه برابر بیشتر از بزرگسالان به دلیل کمبود مهارت بیکاری روبرو هستند، آنها بطور مداوم در معرض کیفیت پایین شغل و بیشتر نابرابری های بازار کار قرار دارند. علاوه بر این، زنان به احتمال زیاد کم کار می شوند و حقوق کمتری دریافت می کنند و مجبور به انجام کارهای پاره وقت یا کار با قراردادهای موقت می شوند. بیکاری، ساختار تمام مناطق جهان را تحت تأثیر قرار می دهد و نه تنها بر اقتصاد تأثیر می گذارد بلکه انتقال به جوامع عادلانه و فراگیر را که در دستور کار توسعه پایدار 2030 پیش بینی شده است، با مشکل مواجه می کند.
کارشناسان می گویند نیاز به "مهارت، به روز رسانی مجدد مهارت و ارتقاء مهارت" را می توان از این واقعیت سنجید که در سطح جهانی، از هر پنج جوان یک نفر "در استخدام، تحصیل و آموزش نیست". در حالی که جمعیت جوانان بین سالهای 1997 و 2017 به میزان 139 میلیون نفر رشد کرده است. مشکل این است که نیروی کار جوانان 58.7 میلیون نفر کاهش یافته است. تقریباً از هر پنج کارگر جوان در دو اقتصاد در کشورهای در حال ظهور و در حال توسعه با کمتر از 3.10 دلار امریکایی در روز زندگی می کنند که معادل 200 روپیه هندی است.
نوآوری، کلید توسعه مهارت است. همانطور که صدراعظم مودی به درستی هنگام سخنرانی خویش به آن اشاره کرد. وی مشاهده کرد که موسسات باید بر "مراکز ایجاد مهارت"، "مراکز توسعه فناوری"، "ارتباط صنعت و دانشگاه" و "تحقیقات بین رشته ای" تمرکز کنند. این واقعاً دلگرم کننده است که که می بینیم ایجاد زیرساخت ها و اصلاحات ساختاری در بخش آموزش، مورد توجه ویژه دولت آقای مودی قرار گرفته است.
Comments
Post a Comment