همراهی هند و امریکا برعلیه طرح های هژمونیک چین

نویسنده: پرفیسور چینتا منی مهاپرتا 

مترجم: سید عبدالله " بهزاد" 

مشاركت استراتژيك هند و امريكا طی دو دهه گذشته استحكام، تعميق و گسترش يافته است. اما چالش واقعي در زمینه ارتباط دو کشور بر اساس منفعت دوجانبه زماني پيش آمد كه چين در امتداد خط كنترل مرز چین و هند، آشکارا دست به تجاوز زد.

هند با کشورهای مختلفی در سراسر جهان همکاری های استراتژیک دارد، اما در این مورد، تنها ایالات متحده بود که تاکنون در مواجهه با تجاوز کشور چین، حمایت صریح خود را از هند نشان داده و همزمان گام های خاصی را در این برهه از زمان برداشته تا چین را وادار کند نیروهای خود را از منطقه مورد مناقشه خارج کرده، درگیری با نیروهای نظامی هند را پایان داده و ساخت و سازهای غیرقانونی در برخی از مناطق مرزی مورد مناقشه را از بین ببرد.

با این وجود، این اشتباه خواهد بود تا نتیجه بگیریم که موقعیت واشنگتن درمورد مشکلات مرز چین و هند منعکس کننده هرگونه اتحاد نظامی در زمینه ایجاد روابط بین ایالات متحده و هند باشد. باید خاطرنشان کرد که نه هند و نه ایالات متحده طرفدار ایجاد اتحاد ضد چین نیستند. 

اما درباره محتویات و روحیه "مشارکت استراتژیک" باید گفت، برخی از اظهارات جسورانه کاخ سفید و وزارت امور خارجه امریکا و برخی اقدامات پنتاگون درباره اعزام دو ناو طیاره بر به دریای جنوبی چین و شجاعت اردو هند در امتداد خط کنترول برای جلوگیری از ایجاد هرگونه چالش از جانب نیروهای حزب خلق چین، بطور واضح یک سیگنال قدرتمند به چین نشان داد تا از هرگونه بدرفتاری غیر اخلاقی و غیرقانونی خودداری کند.

نمایش قدرت نظامی هند در امتداد خط کنترول مرزی، بازدید بی سابقه نخست وزیر "نریندرا مودی" از مناطق مرزی هند، تقویت روحیه پرسونل اردو و کارمندان پشتیبانی، را در پی داشت. این امر، زمانی با توانایی و مهارت عالی دیپلماتیک وزیر امور خارجه هند محترم داکتر" اس جی شنکر" به نمایش گذاشته شد، که ایشان مسئله تجاوز چین را همزمان با رنج کُشنده بیماری همه گیر کوید – 19 مورد بررسی و انجام قرار دادند، و در ضمن بسیار مورد تحسین قرار گرفتند.

قدرتهای خارجی تنها درصورتی که یک کشور توانایی دفاع از خود را نشان دهد، همکاری خود را گسترش می دهند. برخورد قاطع دولت هند با این موضوع، یک نوع اکوسیستمی را ایجاد کرد که در آن سایر قدرتهای دیگر به ویژه ایالات متحده، بر علیه آرزوی چین برای تبدیل شدن به یک قدرت هژمونیک در جهان، مقابله کنند.

با بهره گیری از بیماری همه گیر و کشنده کوید – 19، چین تمایل واقعی خود را در گسترش جغرافیای خود با دستکاری در مناطق مرزی، چه زمینی و دریایی با دیگر کشورها، به نمایش گذاشت. از یک سو، چین پیروزی خود بر این بیماری همه گیر و بازگرداندن بی وقفه فعالیت های اقتصادی خود را اعلام کرد و از سوی دیگر تصور کرد تا قتیکه دیگر قدرت ها مشغول مبارزه با وایروس کرونا هستند، پکن تلاش خود را برای دستیابی به یک قدرت اصلی آغاز کند.

از اینگونه رفتار چین اثبات شد که نظریه "ظهور مسالمت آمیز چین" فقط ابزاری ایدئولوژیکی و فریبکارانه برای سوء استفاده و نفع بردن پکن بود. همچنین چین به وضوح نشان داده است که این کشور می خواهد برای بیشتر کشورهایی که متحدین آمریکا بوده و یا شرکای استراتژیک یا دوستان نوظهور ایالات متحده هستند، مشکلاتی را در این راستا ایجاد کند. لازم به ذکر است که چین در حال حاضر به طور سیستماتیک با کشورهای جاپان، ویتنام، هند و بوتان و قسماً با استرالیا نیز در حال منازعه میباشد.

همچنین این کشور سعی در جلب توجه جهان به مسائل و خشونت های روان در هنگ کنگ داشت تا از طرف در یگر در امتداد مرز چین و هند تنش هایی را ایجاد کند.

با این حال، محاسبات چینی ها نقش بر آب شده است. این کشور مجبور شد تا نیروهای خود را در امتداد خطر کنترول مرز هند به عقب بکشد. همچنین باید خاطر نشان کرد که هنگ کنگ دوباره تحت نظر ایالات متحده، انگلیس، استرالیا و بسیاری از کشورهای دیگر قرار گرفت. ایالات متحده به وضوح چین را به عنوان یک کشور دشمن توصیف کرده است. کشورهای عضو " آس آن" "ASEAN " نیز مطابق قانون سازمان ملل در مورد معاهده دریاها، از حل و فصل مناقشات مبتنی بر قوانین، در دریای چین جنوبی پشتیبانی کرده است. کمربند چینی و ابتکار جاده (BRI) در بسیاری از کشورها به موانعی برخورد کرده است.

هند و ایالات متحده مدتها است از رویکردی حمایت می کنند که باعث می شود چین در سیستم بین المللی ذینفع شده و در آن سهم بگیرد. ایالات متحده و هند بر این عقیده بودند كه با ترویج روابط تجاری و سرمایه گذاری با چین؛ پکن در سیاست های داخلی و خارجی خود لیبرال تر خواهد شد.



اما این عقیده نابجا بود. هند و ایالات متحده به همراه سایر کشورهای لیبرال و دموکراتیک باید با چین برخورد قاطع کنند، نه فقط از راه تئوری و فرضیه برخورد کنند. به چین نباید اجازه داد قوانین و شیوه های مربوط به تعاملات را مجدداً طبق شرایط و ضوابط خود دوباره نویسی کند.

Comments

Popular posts from this blog

بعد از لغوی مذاکرات ترمپ با طالبان، افغانستان در وضعیت ناگوار است

آشفتگی سیاسی در نیپال

تعهد ملل برای کاهش سائیدگی زمین