خطاب ماهانه صدراعظم نریندر مودی تحت برنامه من کی بات

هموطنان عزیزم، نامسکار. اکنون مان کی بات در سفر خود برای سال ۲۰۲۰ به نیمه راه رسیده است. در این دوره، ما به موضوعات زیادی رهنمون شدیم. به طور طبیعی، بسیاری از مکالمات ما حول و حوش بیماری همه گیر جهانی است. فاجعه ای که با نژاد بشر روبرو شده است، اما من این روزها متوجه شده ام، موضوع بی پایان بحث در بین مردم این است: "امسال کی خواهد گذشت!" مکالمات تلفنی با تأسف شروع میشود، "چرا امسال اینقدر بی رحمانه پیش می رود؟" مردم در حال نوشتن، گفتگو با دوستان در مورد اینکه چرا این سال خوب نیست؛ مصروف اند. برخی از آنها ابراز می کنند که سال ۲۰۲۰ خجسته نیست. مردم فقط می خواهند این سال به پایان برسد. دوستان، مواقعی وجود دارد که احساس می کنم چرا ممکن است دلایلی از چنین اظهاراتی وجود داشته باشد. درست ۶-۷ ماه پیش ، کمی در مورد فاجعه ای که کورونا وجود دارد، می دانستیم و کسی انتظار نداشت که این جنگ طولانی ادامه یابد! گویی یک مصیبت کافی نیست، کشور باید روز به روز با چالش های بی پایان روبرو شود. چند روز پیش، ساحل شرقی ما مجبور شد با خشم گردباد سهمگین "آمفان" روبرو شود. در ساحل غربی آن گردباد و طوفان شدید "نیسارگ" بود. در بسیاری از ایالت ها، برادران و خواهران کشاورز ما مجبور به تحمل یورش ملخهای شدند ... اگر چیز دیگری نباشد، بسیاری از مناطق کشور شاهد زمین لرزه های متناوب بوده اند. در میان همه اینها، کشور مجبور شد با طرح برخی از همسایگان ما مقابله کند. در حقیقت، موارد نادری است که فرد به طور همزمان فجایع مخربی را می شنود. ما به مرحله ای رسیده ایم که مردم حتی حوادث جزئی را با این چالش ها پیوند می دهند. دوستان، سختی ها بر ما فرود می آیند. فجایع با ما مقابله می کنند ... اما سؤال این است - آیا آنها باید ما را به این باور سوق دهند که سال ۲۰۲۰ خوب نیست؟ آیا منطقی است که براساس نیمه اول تصور کنیم کل سال چنین خواهد بود؟ اصلاً، هموطنان عزیزم، مطلقاً اینطور نیست. در یک سال معین، چالش ها می توانند بین یک نفر متفاوت باشند و بگویند، پنجاه؛ شماره آن خوبی های آن سال را تعیین نمی کند. از نظر تاریخی، هند همیشه درخشان تر و قوی تر ظاهر شده و پیروزی در برابر انواع بلایا و چالش ها را تضمین می کند. برای قرن ها، مستکبران بیشمار به هند حمله کردند و او را به لبه چنین پرتگاه هایی از سختی کشاندند که مردم قبلاً احساس می کردند که این ایده، پارچه بهارات از بین می رود: فرهنگ او نابود می شود. اما هند با شکوه تر از این بر مصیبت غلبه کرد. دوستان، ما با آداب و رسوم خود آشنا هستیم - خلقت دائمی است ... خلقت مداوم است. "من به یاد چند سطر از یک آهنگ می افتم.

YEH KALKAL CHALCHAL BEHTI, KYA KEHTA GANGA DHARA?

YUG YUG SE BEHTA AATA, YEH PUNYA PARWAAH HAMARA.

غریو و صدای بلند، موج های گانگا چه می گویند؟

برای قرنها جریان قدرتمند الهی برای ما غیر قابل توقف بوده است.

این آهنگ در ادامه می گوید:

KYA USKO ROK SAKENGE, MITNE WALE MIT JAYIEN,

KANKAD-PATHAR KI HASTI, KYA BADHA BANKAR AAYE.

چه کسی توانایی دارد جریان ثابت را مهار کند ...

بسیاری بدون هیچ اثری غرق شدند!

آیا سنگریزه و سنگ،

آیا تا به حال مانعی برای فضل الهی بوده است؟

هند نیز از یک سو شاهد یکسری نارسایی های عظیم بود. از سوی دیگر، اشکال بیشماری از خلاقیت در حال تکامل و غلبه بر موانع است. ادبیات دوباره زنده شد، تحقیقات جدید ظهور کرد، مفاهیم جدید مطرح شد. این بدان معناست که، حتی در بدترین زمانها، روند خلقت در هر زمینه ای ادامه پیدا کرد و فرهنگ ما را غنی تر کرد و به پیشرفت کشور ما منجر شد. هند همواره سختی ها را به پله های سنگی موفقیت تبدیل کرده است. با همان احساس، ما باید در روزهای دشوار امروز حرکت کنیم، راهپیمایی کنیم. اگر با ۱۳۰ کرور نفر یک قدم پیش بروید، امسال ثابت خواهید کرد که این یک رکورد، مسیر پیروزی در جبهه های جدید برای کشور است. در همین سال، کشور به اهداف جدیدتری دست پیدا می کند و با همه بال های جدید به ارتفاعات جدیدتری می رسد. من قاطعانه به قدرت جمعی ۱۳۰ کرور هموطن معتقدم اعتقاد دارم ... همه شما ... من اعتقاد محکم به میراث باشکوه کشور دارم.

هموطنان عزیزم، صرف نظر از بزرگی فاجعه ای که در برابر ماست، روش زندگی سانکار هند ... همه را القا می کند تا با از خودگذشتگی خدمت کنند. روشی که هند در دوران دشوار دستی را به جهانیان اعطا کرده است، نقش هند را در دستیابی به صلح و توسعه تقویت کرده است. در این دوره همچنین جهان متوجه روح برادری جهانی هند شد ... در همان زمان نیز متوجه تعهد و قدرت هند در هنگام حفاظت از حاکمیت و تمامیت ارضی او شد. کسانی که در لاداخ چشم خبیثی به خاک هند انداخته اند، پاسخی محکم دریافت کرده اند. هند به روح دوستی احترام می گذارد ... او همچنین قادر به پاسخگویی مناسب به هر دشمن است، بدون آنکه از شر دور شود. سربازان شجاع ما ثابت کرده اند که به کسی اجازه نخواهند داد چشم شیطانی به جلال و افتخار هند داشته باشد.

دوستان، تمام کشور در ادای احترام به شجاعت جوانان ما که در لاداخ به درجه رفیع شهادت رسیده اند، گرد هم می آیند. کل کشور با احترام، با قدردانی، به آنها احترام می گذارد. دقیقاً مانند اعضای خانواده آنها، هر هندی با ناراحتی از دست دادن سربازان هندی ابراز همدردی می کند. حس درونی غرور که خانواده ها نسبت به فداکاری فرزندان شجاع خود احساس می کنند ... احساس آنها برای کشور، قدرت واقعی، قدرت کشور را تشکیل می دهد. احتمالاً والدین شهدا را دیده اید که برای پیوستن به ارتش فرزندان دیگر، اعضای جوان دیگر خانواده های خود را روان می کنند. سخنان پدر شهید "کوندان کومار" از بیهار، همچنان مداحی می کند. او ذکر کرده بود که حتی نوسه های خود را برای دفاع از کشور به ارتش ارسال می کند. این روحیه در تمام اعضا خانواده های شهید وجود دارد. راستی، احساس فداکاری که توسط این اعضای خانواده نشان داده شده است، ارزش عزت و افتخار دارد. عزم و اراده ای که جوان های ما برای امنیت مادر هند فدا کردند، باید هدف زندگی ما باشد ... و این برای همه و همه ما صدق می کند. تلاشها و تلاشهای ما باید در همین راستا باشد ... ما باید در راستای ارتقاء توانمندی ها و ظرفیت های کشور برای حفظ مرزهای خود تلاش کنیم. یک هندوستان متکی، برای ادای احترام به شهدای ما در حقیقت عمیق ترین معنی را داراست. "رجنی جی" از آسام برای من نوشت، پس از مشاهده اتفاقی که در شرق لاداخ رخ داده، تصمیم خود را گرفتم .... من از هر گوشه کشور پیام دریافت می کنم. بسیاری از طریق نامه های خود ابراز کرده اند که این مسیر را اتخاذ کرده اند. به همین ترتیب، "موهن رامامورتی" از مادورای، می نویسد که او آرزو می کند هند در بخش دفاعی متکی باشد.

دوستان، قبل از استقلال، در قلمرو بخش دفاعی، کشور ما از بسیاری از کشورهای جهان جلوتر بود. در گذشته تعداد زیادی کارخانه تولیدی وجود داشته است. بسیاری از کشورهایی که از ما عقب مانده اند، اکنون از ما جلوتر هستند. پس از استقلال، ما باید با بهره گیری از تجربه قبلی خود در بخش دفاعی تلاش می کردیم ... اما ما اینکار را نکردیم. اما امروز، در زمینه های دفاعی و فناوری، هند بی وقفه در تلاش است تا در این جبهه ها پیشرفت کند .... هند در جهت اتکا به خود گام بر می دارد. دوستان، بدون مشارکت مردم هیچ مأموریتی با موفقیت حاصل نمی شود. و به همین دلیل است که در مسیر رسیدن به هند متکی به خود، به عنوان یک شهروند، عزم، تعهد و پشتیبانی جمعی ما ضروری است. هنگامی که "محلی" را خریداری می کنید، به افراد محلی تبدیل می شوید که در تقویت کشور نقش دارید. این، به نوبه خود، به کشور خود خدمات می دهد. حرفه شما هر چه باشد؛ در هر کجا، دامنه کافی در حوزه خدمات به کشور وجود دارد. با توجه به نیاز کشور، هر کاری که انجام می دهید، تحت همین روحیه خدمت قرار می گیرد. و همین روحیه از طرف شما، قدرتی را به کشور می بخشد. همچنین باید به یاد داشته باشیم که کشور ما هر چه قدرتمندتر باشد، امکان صلح در جهان به طور متناسب تقویت می شود.

چنانچه گفته می شود،

VIDYA VIVADAYA DHANAM MADAAY, SHAKTIH PARESHAAN PARIPEEDNAYA

KHALASYA SADHOH VIPAREETAM ETAT, GYAANAYDAANAYCH RAKSHANAY.



شخصی که ذاتا شرور است، از آموزش و پرورش برای تقویت درگیری، ثروت برای خودنمایی و قدرت را برای ایجاد مشکل در دیگران استفاده می کند. در حالی که، یک آقا برای کمک از دانش و ثروت از آموزش و پرورش استفاده می کند و از قدرت محافظت می کند. هند همواره از قدرت خود استفاده کرده و همان احساسات را به خود جلب کرده است. عزم جدی هند حمایت از ناموس و حاکمیت او است. هدف هند - یک هند متکی به خود است. سنت هند دوستی و روح هند برادری است. ما همچنان به پیشبرد این اصول ادامه خواهیم داد.

هموطنان عزیزم، در بحران کرونا، کشور از مرحله قرطینه به مرحله باز کردن حرکت کرده است. در این دوره کاهش قرنطین، باید عمیقاً روی دو نکته تمرکز شود - شکست دادن بحران کرونا و تقویت اقتصاد. دوستان، در دوره کاهش و انقضا قرنطین، ما باید نسبت به دوره قرنطین هوشیارتر بمانیم. فقط هوشیاری شما می تواند شما را از کرونا نجات دهد. همیشه به یاد داشته باشید اگر ماسکی ندارید، فاصله اجتماعی را رعایت نمی کنید یا اقدامات احتیاطی دیگری را انجام نمی دهید، دیگران را به غیر از خود، به ویژه سالمندان و کودکان در خانه در معرض خطر قرار می دهید. از این رو، من از همه هموطنان می خواهم ... و من بارها و بارها چنین می كنم ... غفلت نكنید ... مواظب خود و دیگران باشید.

دوستان، در مرحله انقضا قرنطین، بسیاری از چیزهای دیگر باز می شوند، که تا به حال وجود داشته است، کشور را برای ده ها سال به لرزه درآورد. سالها بود که بخش معدن ما در وضعیت خاموش بود. تصمیم به اجازه حراج تجاری، سناریو را به کلی تغییر داده است. فقط چند روز پیش، اصلاحات تاریخی در بخش فضایی به وجود آمد. با این اصلاحات، بخشی که سالها در حالت مهلک بود، آزاد شد. این امر نه تنها حرکت به سوی هند متکی به خود را تشدید می کند بلکه پیشرفت فناوری را در هند نیز تقویت خواهد کرد. اگر نگاهی به بخش زراعت ما بیندازید، متوجه خواهید شد که بسیاری از جنبه های این بخش نیز برای ده ها سال در حالت عقب ماندگی قرار داشته اند. اکنون این بخش شکوفا شده است. از سویی این امر به دهقانان آزادی می دهد تا بتوانند محصولات خود را به هر کس که مایل باشد، در هر نقطه بفروشند. از طرف دیگر، این راه را برای افزایش قرضه ها هموار کرده است. بخش های بسیاری از این دست وجود دارد که در میان همه بحران ها، کشور ما با تصمیمات تاریخی راه های جدیدی از توسعه را نوآوری کند.

هموطنان عزیزم، هر ماه، در اخبار با داستانهایی روبرو می شویم که قلب ما را لمس می کنند. آنها به ما یادآوری می كنند كه چگونه هر هندی با جدیت آماده است تا با توجه به ظرفیت شخصی، به بهترین وجه ممکن به یكدیگر كمك كنند. من فرصتی پیدا کردم که یک داستان جذاب از ارونچل پرادیش را در رسانه ها بخوانم. روستای "میرم" در ولسوالی "سیانگ" تلاش کرد شاهکار بی نظیری داشته باشد، که الهام بخش هند است. اکثر ساکنان این روستا در جای دیگری برای تأمین معیشت خود کار می کنند. در طول همه گیری کرونا، آنها به روستا برگشتند. اهالی این روستا با توجه به این موضوع تصمیم گرفتند که برای قرنطینه خود، در خارج از روستا، از قبل تنظیمات کنند. آنها گرد هم آمدند و ۱۴ کلبه موقت را در فاصله کمی از دهکده بنا کردند و تصمیم گرفتند که وقتی این افراد به دهکده می رسند، ابتدا چند روز در این کلبه ها قرنطینه شوند. این کلبه ها مجهز به توالت، آب و برق از جمله موارد ضروری برای نیازهای روزانه بود. جای تعجب نیست که این آگاهی و تلاش جمعی از طرف قوم روستایی "میرم" توجه و تمجید گسترده ای را به خود جلب کرد.

دوستان، در کتاب مقدس ما گفته شده است –

Swabhavam: naJahatieva, sadhuh: aapadratopi san l

Karpoor: Pawak saprishta: Saurabham labhteetrama ||

درست مانند کافور، حتی در حالی که در آتش می سوزد، عطر و بوی خود را رها نمی کند، فضیلت ها در هنگام مواجهه با فاجعه از خصوصیات یا ماهیت واقعی خود رها نمیشوند. امروز، نیروی کار کشور ما، برادران کارگر ما تجسم این مانترا هستند. شما می توانید خودتان شاهد باشید - این روزها داستانهای زیادی از کارگران مهاجر ما وجود دارد که به یک منبع الهام بخش برای کل کشور تبدیل شده اند. در ایالت " یو پی" کارگران مهاجر که به روستای "بارابانکی" بازگشتند ابتکار عمل برای بازگشت رودخانه کالیانی را به شکل بکر و طبیعی به دست خود گرفتند. پس از مشاهده این عزم برای نجات رودخانه، دهقانان و افراد دیگر از مناطق مجاور نیز شگفت زده شدند. پس از بازگشت به روستاهای مربوطه، در حالی که اوقات اجباری خود را در مراکز انزوا یا قرنطینه گذراندند، شیوه ای که برادران کارگر ما مهارت های خود را برای تغییر شرایط پیرامون خود به کار گرفته اند شگفت آور است! اما، دوستان، چنین داستانهای زیادی در روستاهای کشور ما وجود دارد که هنوز به دست ما نرسیده اند. همانطور که طبیعت کشور ما گسترده است، من بطور شدید اعتقاد دارم که دوستان، باید چنین اتفاقات زیادی در دهکده شما یا در مجاورت شما رخ داده باشند. اگر چنین اتفاقات مهمی مورد توجه شما قرار گرفت، باید برای من چنین رویدادهای الهام بخش را بنویسید. در زمان مصیبت کنونی، این اتفاقات مثبت، این داستان های منسجم کننده باعث الهام بخشیدن به دیگران می شوند.

هموطنان عزیزم، وایروس کورنا قطعاً شیوه زندگی ما را تغییر داده است. من در فایننشال تایمز که از لندن منتشر شده بود، مقاله بسیار جالبی را خواندم. نوشته شده است که، در طول همه گیری کرونا، تقاضا برای ادویه جات از جمله زنجبیل، زردچوبه و سایر نباتات نه تنها در آسیا بلکه در آمریکا نیز افزایش یافته است. در حال حاضر تمام دنیا بر افزایش مصونیت آنها متمرکز شده اند و این مواد تقویت کننده ایمنی بدن میباشد که با کشور ما در ارتباط هستند. ما باید بتوانیم در مورد تخصص آنها با چنین زبانی آسان و ساده با مردم جهان ارتباط برقرار کنیم تا آنها بتوانند آن را به راحتی درک کنند و ما می توانیم سهم خودمان را برای ساختن یک سیاره سالم تر داشته باشیم.

هموطنان عزیزم، اگر بحرانی مانند همه گیری کرونا ایجاد نمی شد، ممکن است سؤالاتی از قبیل این سؤال پیش نیامده بود-، زندگی چیست؟ چرا زندگی وجود دارد؟ زندگی ما چگونه است؟ اینها نکاتی هستند که شاید ما به آن فکر نکرده ایم! این همان دلیلی است که بسیاری از افراد تحت فشار روانی زندگی کرده اند. و از طرف دیگر، مردم نیز با من در میان گذاشتند که چگونه در حین قرنطینه، آنها جنبه های کوچکی از خوشبختی در زندگی را دوباره کشف کرده اند. بسیاری از افراد تجربیات خود را در مورد بازی های سنتی در خانه و خوشگذرانی با تمام خانواده برای من ارسال کرده اند.

دوستان، کشور ما میراث بسیار غنی از ورزش های سنتی دارد. به عنوان مثال، شاید شما نام بازی "Pachisi" را شنیده باشید. این بازی در تامیل نادو به عنوان "Pallanguli" انجام می شود، در کارناتاکا "علی گلی مانه" نامیده می شود و در آندرا پرادش به "گنتلو ونام" "Vaman Guntlu" معروف است. این یک نوع بازی استراتژیک و کاربردی است که در آن از تخته ای با چاله های زیادی استفاده می شود، که در آن بازیکن ها مجبور به گرفتن گلوله یا دانه هستند. گفته می شود این بازی از جنوب هند به آسیای جنوب شرقی و سپس به سایر نقاط جهان رواج یافته است.

دوستان، امروز هر کودکی از بازی مار و ذینه اطلاع دارد. آیا می دانید که این همچنین یکی دیگر از بازی های سنتی هند به نام "Moksha Patam" یا "Parampadam" است. ما همچنین یک بازی سنتی دیگر در کشورمان با نام "گوتا" داریم. این بازی در بزرگان و کودکان به طور یکسان محبوب است و شامل گرفتن پنج سنگ کوچک به یک اندازه است! - شما آماده بازی گوتا هستید! باید یک سنگ را به هوا پرتاب کنید و در حالی که این سنگ در هوا است، شما باید سنگ های باقی مانده را روی زمین بگیرید. معمولاً در بازیهای داخل سالن رایج در کشور ما نیازی به هیچگونه عارضه عمده نداریم. شخصی فقط یک گچ یا سنگ را به همراه دارد، چند خط با آن را روی زمین می کشد و یک بازی، آماده بازی کردن است! در بازی هایی که به تاس احتیاج دارند، بداهه با پوسته های گاو یا دانه های تمبر ساخته می شود.

دوستان، من می دانم امروز در حالی که درباره این بازی ها روایت می کنم، خیلی ها باید به کودکی خود برگشته باشند! بسیاری از شما حتماً در دلتنگ روزهای کودکی خود شده اید. دوباره تأکید می کنم - چرا آن روزها را فراموش کرده اید؟ چرا آن بازی ها را فراموش کرده اید؟ درخواست من از مادربزرگ ها و بزرگان خانه این است که این رسم و رسومها را به نسل جدید تحویل دهید، اگر شما اینکار را نکنید پس چه کسی این کار را خواهد کرد؟ اکنون که به تحصیل آنلاین رسیده ایم، به منظور برقراری تعادل و همچنین خلاص شدن از شر بازی های آنلاین ما باید به خاطر فرزندانمان این کار را انجام دهیم. در اینجا همچنین یک رمان و یک فرصت قوی برای مبتدیان و حتی برای نسل جوان ما وجود دارد.

اجازه دهید بازی های سنتی سرپوشیده هند را در یک نماد جدید و جذاب ارائه دهیم. افرادی که منابع مربوط به این بازی ها را بسیج می کنند، تأمین کننده ها و نوآوری های مرتبط با این بازی های سرپوشیده سنتی بسیار محبوب خواهند شد و باید به خاطر داشته باشیم که ورزش های هندی ما نیز محلی هستند و ما قبلاً قول داده ایم که محلی می مانیم. دوستان کوچک من، به فرزندان هر خانواده، و دوستان جوانم، امروز، درخواست خاصی را مطرح می کنم. بچه ها، آیا درخواست من را می پذیرید؟ ببینید، من درخواست می کنم که شما باید کارهایی را که می گویم انجام دهید - هر زمان که کمی وقت در دست دارید، از والدین خود بخواهید از تلفن همراه استفاده کنند و گفتگویی با مادر بزرگ ها و پدر بزرگها و یا هر کدام از بزرگان خانه را انجام داده و ضبط کنید. ! شما می بینید که روزنامه نگاران مصاحبه ای را در تلویزیون انجام می دهند، همچنین مصاحبه مشابهی انجام دهید و آن را از طریق تلفن همراه ضبط کنید! و این سؤالاتی خواهد بود که از آنها می خواهید پرسان کنید؟ بگذارید چند پیشنهاد به شما بگویم.

باید از آنها در مورد سبک زندگی آنها به عنوان کودک بپرسید، چه ورزشی را بازی می کردند، گاهی اوقات اگر به تئاتر می رفتند؟ یا به سینما ؟ بعضی اوقات اگر در ایام تعطیلات به خانه عموی مادری خود رفته بودند؟ یا به یک مزرعه یا یک انبار مراجعه کرده اند؟ چگونه آنها جشنواره‌ها را جشن میگرفتند؟ مباحث زیادی وجود دارد که می توانید از آنها سؤال کنید. آنها دوست دارند مجدداً در مورد زندگی از ۴۰ تا ۵۰ سال پیش را دوباره به یاد بیاورند یا و این شادی زیادی به آنها می بخشد! و برای شما هم بسیار جالب خواهد بود که درباره هند ۴۰-۵۰ سال پیش، منطقه ای که شما در حال حاضر زندگی می کنید، چگونه بوده است؟ ولسوالی های مجاور چگونه بوده و در آن زمان راه و رسم و رسوم مردم چگونه بوده است؟ شما می توانید به راحتی در مورد این چیزها یاد بگیرید و بدانید. شما خودتان پیدا خواهید کرد که و این بسیار سرگرم کننده است و می توانید این موارد را به یک آلبوم ویدیویی خوب و یک گنج بسیار ارزشمند برای خانواده تبدیل کنید!

دوستان، درست است که زندگینامه ابزاری بسیار مفید برای نزدیک شدن به صحت تاریخ است. شما نیز هنگام گپ زدن با بزرگان خود قادر خواهید بود از اوقات خود، دوران کودکی و جوانب جوانی خود بفهمید. این یک فرصت عالی است که بزرگان برای روایت در مورد کودکی و دوره شان برای فرزندان خانه خود می گویند.

دوستان، فصل بارش یا مانسون اکنون به بخش های بزرگی از کشور رسیده است و هواشناسان بسیار مشتاق باران و پر از امید هستند. اگر باران شود، کشاورزان ما برداشت خوبی می کنند و محیط نیز سبز می شود. در فصل باران، طبیعت نیز خود را جوان می کند. وقتی انسان از منابع طبیعی بهره می برد، طبیعت به گونه ای، در هنگام باران، آنها را مجدداً احیا می کند. اما، این دوباره پر کردن فقط درصورتی امکان پذیر است که ما از زمین مادر خود پشتیبانی کنیم و مسئولیت های خود را انجام دهیم. تلاش اندک ما به طور چشمگیری به طبیعت و محیط کمک می کند. بسیاری از هموطنان ما تلاش های فوق العاده ای را در این زمینه انجام می دهند. در مانداوالی، در کارناتاکا یک بزرگ مرد ۸۰-۸۵ ساله بنام "کامگوودا" وجود دارد. "کامگوودا"یک دهقان معمولی است، ولی دارای شخصیتی خارق العاده ای میباشد. او به یک شاهکار شخصی دست یافته است که هر کسی را به تعجب واداشته است! "کامگوودا"، در سن ۸۰-۸۵ سالگی حیوانات خود را برای چرای حیوانات بیرون می کشد، اما در عین حال او برای ساخت حوضچه های جدید در منطقه خود دست به کار شده است. او می خواهد مشکل کمبود آب در منطقه خود را برطرف کند. بنابراین، در کار حفاظت از آب، او به کار ساخت استخرهای کوچک مشغول است. شما تعجب خواهید کرد که یک کامبووجی، تاکنون ، ۱۶ حوضچه را در اثر سخت کوشی و عرق جبین خود حفر کرده است. ممکن است حوضچه های او خیلی زیاد نباشد اما تلاشهای او بسیار زیاد است. امروز، کل منطقه به دلیل این حوضچه ها، شکل جدیدی از زندگی را تجربه میکند.

دوستان، "وادودارا" در گجرات نیز نمونه ای الهام بخش است. در اینجا، مدیریت ولسوالی و ساکنان محلی در کنار هم یک کمپین جالب برگزار کردند. با توجه به این کارزارها، امروز برداشت آب باران در یک هزار مدرسه "وادودارا" آغاز شده است. از این رو، تخمین زده می شود که بطور متوسط سالانه حدود ۱۰۰ میلیون لیتر آب جمع آوری می شود.

دوستان، در این فصل بارانی ما نیز باید ابتکار عمل را برای اندیشیدن و انجام کارهایی مشابه برای محافظت از طبیعت و محافظت از محیط زیست بگیریم. درست مانند بسیاری از مکان ها، آماده سازی برای گانش چتورتی آغاز می شد. آیا می توانیم این بار تلاش کنیم تا مجسمه های دوستدار محیط زیست گانش درست کنیم و فقط آنها را عبادت کنیم؟ آیا می توانیم پرستش چنین بتهایی را که پس از غوطه ور شدن در رودخانه ها یا حوضچه ها، خطری برای آب و موجودات زنده موجود در آن است، کنار بگذاریم؟ من اعتقاد راسخ دارم که شما به تماس من پاسخ خواهید داد. در این میان، ما باید از بیماری های مختلفی که با آغاز بارانهای موسمی آغاز میشوند، خود را محافظت کنیم. در طول همه گیری کرونا، ما نیز باید خود را از این بیماری محافظت کنیم. برای سالم ماندن، از داروهای گیاهی آیورودیس، جوشانده گیاهی و آب گرم استفاده کنید.

هموطنان عزیزم، امروز ۲۸ ژوئن، هند در حال ادای احترام به یکی از نخست وزیران سابق خود است که این کشور را در طی یک مرحله بحرانی رهبری کرد. این روز آغاز سالگرد تولد نخست وزیر سابق ما محترم " پی وی ناراسیما رائو" است. وقتی درباره محترم "پی وی ناراسیما رائو" صحبت می کنیم ، طبیعتاً تصویر او که پیش روی ما ظاهر می شود تصویر یک رهبر سیاسی است، اما این واقعیت نیز هست که او چندزبانه بود! او قبلاً با بسیاری از زبانهای هندی و خارجی صحبت می کرد. او ریشه در ارزشهای هندی داشت. و همچنین از ادبیات و علوم غربی نیز آگاهی داشتند. وی یکی از با تجربه ترین رهبران هند بود. اما جنبه دیگری از زندگی او وجود دارد که قابل توجه است که باید بدانیم. دوستان، "ناراسیما رائو جی" در نوجوانی به جنبش آزادی پیوسته بود و هنگامی که نظام حیدرآباد اجازه خواندن "وند ماتارام" را نپذیرفت، وی در جنبش علیه نظام حضور فعال داشت و در آن زمان، او فقط ۱۷ سال سن داشت. از دوران جوانی، "شریمان ناصاسیما رائو" در بلند کردن صدای خود در برابر بی عدالتی رو به جلو بود. او هیچ سنگی نگذاشته است تا صدای خود را بلند کند. "ناراسیما رائو جی" نیز تاریخ را به خوبی درک کرده است. ظهور وی از یک پیش زمینه بسیار ساده بود، تأکید او بر آموزش، اشتیاق به یادگیری و در کنار این همه خصوصیات، توانایی رهبری وی برای همه به یاد ماندنی است. من از شما می خواهم - در سال تولد "ناراسیما رائو جی"، بگذارید همه ما، سعی کنیم تا حد ممکن از زندگی و افکار او آگاه شویم. من یک بار دیگر ادای احترام خود را به او مینمایم.

هموطنان عزیزم، در این "مان کی باات" موضوعات بسیاری مورد بحث قرار گرفت. دفعه بعد که ملاقات خواهیم کرد، به موضوعات جدید دیگری نیز خواهیم پرداخت. شما باید پیام های خود و ایده های نوآورانه خود را برای من ادامه دهید. همه ما باید با هم جلو برویم و روزهای آینده حتی مثبت تر خواهند شد، همانطور که در ابتدا گفتم، ما نه تنها در سال جاری یعنی سال ۲۰۲۰ بهتر عمل خواهیم کرد بلکه پیشرفت خواهیم کرد و کشور ارتفاعات جدیدی را خواهد پیمود. من اطمینان دارم که ۲۰۲۰ در این دهه جهت جدیدی به هند خواهد داد. با این عقیده، شما نیز باید به پیش بروید، سالم بمانید و مثبت بمانید. با آرزوهای خوب، بسیار ممنونم.

نامسکار.