پتانشیل علمی برای پیشرفت اجتماعی و اقتصادی
نویسنده: اِن بهدران نایر
مترجم: محمد عامر
علم به طور سنتی در چهار دیوار آزمایشگاه باقی مانده است اما تمرکز هند به تبدیلی این مربوط به جامعه برای کمک کشور به طرف مسیر پیشرفت است. رهبران ملی هند در برنامه صد و هفتمین کنگره علوم هند اخیر که به نام " “MAHAKUNBH کنگره علمی گفته شد، خواستار پر کردن شگاف بین آزمایشگاه و زمین و طبقه کار یا آزمایشگاه و تسهیلات بهداشتی، تا آن را بیشتر متمایل به مردم ساخته بشود.
امسال، موضوع برنامه کنگره علوم هند "علم و تکنولوژی: توسعه روستای" بود. تکنولوژی یک پل بین دولت و بشر است. تکنولوژی عامل متعادل کننده برای پیشرفت سریع و درست است. تکنولوژی نه تعصب و نه طرف دارد بلکه بی طرف است. این نتایج بی سابقه ای می آورد، صدر اعظم آقای نریندر مودی این را در خطاب افتتاحیه خود در کنگره در بنگلور گفت.
جهان مواجه به یک بحران وجودی در شکل تغییرات اقلیمی و گرم شدن کره زمین، روبرو هست. آتش سوزی بزرگ در کشور استرالیا یا آتش قبلی در جنگل های آمیزون می تواند با آسانی عدم توجهی انسان عمداً و الا پی برده بشود. اما دانشمندان هشدار داده اند که این مقیاس و ویرانی ها نشانگر واضح در روش تغییرات آب و هوایی در برابر بلایای طبیعی است که منجر به بدبختی غیر قابل تصور از گیاهان و جانوران می شود.
ما شاهد خشم طبیعت در اشکال بی شماری مانند طوفانهای خروشان، آتش سوزی های شدید، سیل های فاجعه آمیز، نزار خشکسالی و صدای ریز زلزله، هستیم. همه ما باید دور جمع بشویم و پاسخی برای تغییر آب و هوا بیابیم. معاون رئیس جمهور آقای اِم وینکییا نائیدو در خطاب جلسه اختتامیه کنگره، هشدار داد.
هند نمی تواند در مورد فاجعه ای که در کره زمین رخ می دهد، ساکت بماند. چون جهان از چندین جهات باهم پیوسته است، تاثیر تغییرات آب و هوا را نمی تواند دور آرزو بشود، این بر آستانه ما است.
معاون رئیس جمهور آقای نائیدو حس کرد که "مهمترین تلاش ما ارتقای کیفیت زندگی است نا که فقط موفقیت بزرگتر"
این جای می باشد که جامعه علمی باید باهم فکر بکند تا بتواند یک راه حلی برای محافظت از محیط زیست ما پیدا بکند، در حین اهداف توسعه پهناور مانند ما در نظر داشته باشد. هند دارای چندین مسایل ملی می باشد که نیاز به توجه فوری علمی دارد، خواه کشاورزی باشد یا بهداشتی. بحران مزرعه یا افزایش بیماریها، هر دو برای انتقال یا برای غیر قابل انتقال، نیاز به حل دارد تا کیفیت زندگی مردم هند بهتر شود.
تکنولوژی، طرح های اجتماعی، روش کشاورزی و بهداشتی را بهتر کرده است. اما برای رسیدن به آخرین نفر جامعه و دسترسی جغرافیای باید پایدار باشد. با توجه به وسعت کشور و وسعت جمعیت ما، این یک سعی بزرگی است. این یک چیلنج برای برنامه ریزان، مدیران و دانشمندان ما هست.
در حین ، ما تمایل به دستاوردهای علمی از نظر تعداد مقالات تحقیقاتی منتشر شده یا میزان هزینه خرج شده را می سنجیم، امتحان واقعی اینست که " اگر این به یافتن راه حل های متناسب با چیلنج های امروزی ما بدون در خطر انداختن آینده جمعی ما، کمک می کند. این توسط آقای اِم وینکییا نائیدو گفته شد.
برنده جایزه نوبل آقای استیفان اِچ هیل از آلمان بر این عقیده بود که "کشفیات بزرگ را نمی توان برنامه ریزی کرده بشود، در همین روش او گفت: نمی توان توهماتی در علم داشته باشد. درخواست هیل برای تحقیقات آسمانی آبی" یا تحقیق در زمینه های که برنامه های دنیایی واقعی فوراً آشکار نباشند، ممکن است با آرزوها و خواسته هندی های متوسطه با نقش راه در رهبری هندی ، مطابقت نداشته باشد.
هند منابع انسانی، تاریخ سرشت علمی و چندین دانشمند نمادین در طیف بین المللی نقشی گذاشته اند، را دارد. مانند : سر سی وی رمن ، میگناد ساها ، سری نواس رامانجن، حومی ج بهابا ، جگدیش چندرا بوس و بسیاری دیگر . این یک ایکو سیستم ملی هم دارد که ذهن جوانان را به سمت مسیر های علمی ترغیب می کند و همان طور که صدر اعظم آقای مودی گفت ، ما نیاز به نو آوری ، ثبت اختراع ، تولید و پیشرفت داریم تا کشور از نظر علمی ریشه در زمین داشته باشد، تا بسیاری از مشکلات اساسی ما که هنوز هیچ حل گریز زده، حل بکند.
Comments
Post a Comment