استراتژی تعهد اقتصادی منطقوی هند : ۲۰۲۰ و ماورای آن

نویسنده: ستیاجیت موهانتی

مترجم: محمد انظر نجمی

طرحهای ابتدایی یک استراتژی تعهد اقتصادی منطقوی بطور خوب واضح درگذرگاه های دیپلماتیک تاسیس هند بطرز نوینی مشخص بنظر می آید وقتیکه سال ۲۰۲۰ میلادی آغاز می شود. تا اخیر، پیمان های تجارت آزاد(اِف تی اِی)، باوجود قدری نادرست، بعنوان وسیله مهمی مربوطه منطقوی ملاحظه می شد. آنها بعنوان یک انتخاب از روی ناچاری فکر می شد و هند برای تضمین نمودن این مطلب با آنها مطابقت می نمود که صدایش در جامعه ملل جهانی شنیده شود. این فکر بطور درام آمیز وقتی تغییر شد که هند از اشتراک اقتصادی جامع منطقوی ( آر سی ای پی) عقب کشی کرد. این تصمیم نشانگر یک تغییر استراتژیک در پالیسی اقتصادی خارجی ما می باشد و این فکر را رفع نمود که پیروی از استراتژی های مربوطه منطقوی ممکن است قدری تحمل را برای تعهدات تجارتی ناشایسته ضروری بسازد.

تصمیم برای عقب کشی از اشتراک اقتصادی جامع منطقوی بوسیله صدراعظم نریندر مودی در جلسه سران بانکوک گرفته شده بود. پیامی که هند ابلاغ نموده واضح و آشکار بود. اگر مطالبات اصلی که بر منافع کشاورزان هند وتشبثات خورد، کوچک و میانه تاثیر می گذارد، نگهداشته نمی شوند پس هند برای عقب کشی از این چنین گروه ها دریغ نخواهد داشت. تعهدات ما در بیلانس سودها مابین دیپلماسی اقتصادی و منافع مهم ملی وسیله ای خواهند شد. هند بعنوان یکی از اقتصادهای سریعترین رشد کننده بر راه حصول اقتصاد پنج تریلیون دالری در چند سال آینده گامزن است. واضح است که این رشد بوسیله استراتژی ها که بر منافع سکتور های مهم اقتصاد محلی ما تاثیر گذارد، حاصل شده نمی تواند.

اغلب معاملات تجارتی هند با همسایگان آسیای شرقی‌اش می‌ باشد که یک نتیجه منطقی پالیسی‌های نگاه به‌ شرق و سپس اقدام به‌ شرق است. این معاملات مواجه با کسرهای تجارتی بزرگ، دسترسی محدود به ‌بازار برای فراوردهای هندی به‌ نرخ‌های پایین پیمان های تجارتی آزاد بود. دولت بطور واضح راه بجلو را مشخص نموده است. هند در مذاکراتش درباره معاملات تجارتی‌اش دفاعی یا در تحفظ منافع داخلی حیاتی پوزش ‌خواه نخواهد بود. مذاکرات بمنظور انعقاد پیمان ها به ‌نفع متقابل به‌ سطح مساوی خواهد بود.

هند صرف‌ نظر از خطرات پالیسی‌های تحفظ گرایانه، عزم خود را برای تجدید و مذاکره مجدد درباره پیمان های موجود و توجّه به ‌پیمان ها تجارتی دوجانبه جدید برای تضمین نمودن مساوات و انصاف نشان خواهد داد. پیمان های تجارتی آزاد کنونی با کوریای جنوبی، جاپان و آسه‌آن مادّه‌های تجدید نظر را دارد که هند می ‌خواهد از آن برای گشایش موضوعاتی از قبیل قوانین مبدا و موانع غیرتعرفه استفاده نماید. هند این موضوع را برای سرآغاز مذاکرات به ‌بن‌بست گراییده براساس قرارداد تجارت و سرمایه ‌گذاری، با اتحادیه اروپا درمیان گذاشته است. طرفین واکنش مثبت را درباره مسایل پیچیده دسترسی به‌ بازار کشاورزی، ساختارهای تعرفه و حقوق مالکیت روشنفکری، نشان داده‌اند. هند همچنین بطور فعالانه برای یک پیمان تجارتی دوجانبه با امریکا رجوع نموده است. یک قرارداد تجارتی با بریتانیا در زمان مابعد برکسیت درنظر گرفته می‌شود. تقاضاها برای تعاملی با اسرائیل، استرالیا، نیوزیلند و اتحادیه اقتصادی اوراسیا وجود دارد که در آن هند منافع قابل ملاحظه را می‌بیند.

هند عزم خود را برای بودن یک جزو لاینفک سلسله‌های ارزش جهانی و منطقوی با توسعه تجارت و سرمایه ‌گذاری آزاد و منصفانه نشان داده است. هیئت حاکمه نشان داده است که قبل از مذاکرات برای قرارداد تجارتی آزاد آمادگی و شور و مشورت‌های شفاف سهام ‌داران ضروری است. در این معاملات شتابزدگی نخواهد شد و به تجارت و صنعت وقت باندازه کافی داده خواهد شد تا برای تغییراتی در رژیم‌های تعرفه‌ها و تنظیمی ناشی از قرارداد تجارتی آزاد آمادگی نماید. قرارداد تجارتی آزاد آینده مشتمل بر منافع نه تنها بخش کالاها بلکه نواحی دیگر از قبیل بخش خدمات نیز خواهد بود که در آن هند منافع زیادی را دارد. اینطور تا آنجا که مربوط به ‌تعهدات اقتصادی منطقوی هند می ‌باشد، سال ۲۰۲۰ حتماً یک باب جدید و درخشان به اثبات خواهد رسید.